tag:blogger.com,1999:blog-8758901996105226872012-01-31T16:09:28.374+04:00სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.comBlogger211100tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-7824244162320243552010-07-11T15:39:00.001+04:002010-07-11T15:42:06.568+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>.მოგეხსენებათ მითების სამყარო , მხოლოდ ადამიანთა წარმოსახვი ნაყოფი არაა. მითები, ესაა უძველესი ადამიანის ხატოვანი, ხატსახეობრივი, იმაგინაციური აღქმა ღრმა სულიერი ჭეშმარიტებების<br /><br />მითები იქმნებოდა ქურუმების, ადეპტებისა და ხელდასხმულების მიერ, რომლებიც მისტრეიების დრო, ღრმა ტრანსის მსგავს მდგომარეობაში თავიანთი უშუალო ხედვით ხედავდნენ, იმას რაც მითებში აისახბოდა. დროთა განმავლობაში ეს მითები ხალხის მიერ იცვლებოდა და ტრანსფორმირდებოდა, თუმცა როგორც წესი მთავარი აზრი უცვლელად ინახებოდა.<br /><b><br />პრომეთეს მითი</b><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><img border="0" height="400" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Heinrich_fueger_1817_prometheus_brings_fire_to_mankind.jpg/300px-Heinrich_fueger_1817_prometheus_brings_fire_to_mankind.jpg" width="280" /><b>&nbsp;</b><br /><br />ყურადღებას იქცევს საყოველტაოდ ცნობილი პრომეთეს მითი. პრომეთეს ძმა ეპიმეთეა<br /><br /><b>სიტყვა "პრომეთე", ნიშნავს წინასწარმეტყველურ, ნათელმხილველურ , ინტუიტიურ აზროვნებას, სიბრძნეს. ასევე, ქმედების გაცნობიერებას მის ჩადენამდე.<br />ხოლო სიტყვა "ეპიმეთე" ითარგმნება როგორც ქმედების თანადროული, განსჯისმიერი აზროვნება, მიწიერი ინტელექტი.&nbsp;</b><br /><br /><br />პრომეთე-ეპიმეთე არის სახე ბიბლიური პერსონაჯებისა, აბელ-კაენის<br /><br />მოგეხსენებათ არსებობს 2 მოდგმა, ხაზი, კაცობრიობისა: კაენისა და აბელ-სეთის.<br /><br />ეზოთერიული ცოდნის თანახმად ევ იშვა ელოჰიმისგან, ადამი კი იაჰვესგან.<br /><br />ევაასა და იმ ელოჰიმის კავშIრის შედეგად, რომლისგანაც თავად ევა იშვა, გაჩნდა კაენი.<br /><br />ხოლო ევასა და იაჰვეს ძე ადამის კავშIრით , იშვა აბელი. აბელი იყო ის, ვინც თავის თავში ატარებდა იაჰვეს იმპულსს...<br /><br />იაჰვეს აბელის ძღვენი უფრო ეამა, რადგანაც ის, კაენისგან განსხვავებით, მისი უშუალო შთამომავალი იყო, ამაზე განრისხდა კაენი და მოკლა ძმა აბელი. შეწყდა ის ერთადერთი ხაზი, რომელიც იაჰვეს იმპულსს ატარებდა... ამ ხაზის ისევ გასაგრძელებლად, კიდევ ერთხელ "მიუდგა" ადამი ევას და იშვა სეთი, რომლის ხაზშიც გაგრძელდა აბელის იმპულსი (რომელიც თავისმხრივ იაჰვეს იმპულსს ატარებდა)<br /><br /><b>ე.ი. გვაქვს 2 ხაზი: 1) ელოიმისა და ევას მიერ შექმნილი კაენის ხაზი და 2) ევასა და იაჰვეს მიერ შექმნილი ადამის შვილი აბელის ხაზი, რომელიც შეწყდა მოგვიანებით გაგრძელდა სეთის ხაზით.&nbsp;</b><br /><br />კაენმა, აბელის მოკვლით, საფუძველი დაუდო ცდისმიერობას ( ვაზროვნებ როცა ვქმედებ, ან ვქმედებ, მერე ვაზროვნებ- ეპიმეთე) კაენის ხაზიდან განვითარდა მეცნიერება, ხელოსნობა, ხელოვნება..<br /><br />აბელი კი სულიერი სიბრძნის სიმბოლოა (ვაზროვნებ, შემდეგ ვქმედებ-წინასწარმეტყველური აზროივნება- პრომეთე) .. აბელ-სეთის ხაზიდან ვითარდება სიბრძნეც და სწორედ ამ ხაზიდან არის მეფე სოლომონიც<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.theoi.com/image/T20.1Prometheus.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://www.theoi.com/image/T20.1Prometheus.jpg" width="174" /></a></div>მივუბრუნდეთ ისევ პრომეთეს. პრომეთე არის იაპეტოსის( ითარგმნება როგორც სულიერი სამყარო, ზესამყარო) ძე. ე.ი. პრომეთე ზესამყაროს ძეა.<br /><br />ამ ეპოქაში ხდება შემდეგი მოვლენა: სიბრძნე, აზროვნება ზედმეტად ეჯაჭვება ფიზიკურ სხეულს, ეს იმაგინაციურად გამოიხატა მითში პრომეთეს მთაზე მიჯაჭვით. შემდეგ ჰერაკლე გამოიხსნის მიჯაჭვულ პომეთეს , რაშიც სიმბოლურად გამოიხატა ქრისტეს შმეოსვლა დედამიწის ევოლუციაში და ცნობიერების განთავისუფლება სხეულებრივი საწყისისგან.<br /><br />მიჯაჭვული პრომეთე, არის სიმბოლო ფიზიკურ სხეულზე მიჯაჭვული აზროვნების.<br />ხოლო განთავისუფლებული პრომეთე, განთავისუფლებული ნათელხილვითი წინასწარმეტყველური აზროვნების სიმბოლო.<br /><br />ესეტაპია კაცობრიობის,. რომელიც ცნობილია ადამიანის სულის მატერაშI ჩაძირვით და ქრისტეს მოვლინებით და ადამიანების გათავისუფლებით.<span id="goog_127545441"></span><span id="goog_127545442"></span><br /><br /><br />პრომეტეს მითში საინტერესო დეტალია "ცეცხლი". გახსოვთ ალბათ, ზევსი არ აძლევს ადამიანებს ცეცხლს პრომეთე ჰპარავს მას და აძლევს ადამიანებს, სწორედ ამის შემდეგ აჯაჭვავს ზევსი პრომეთეს კავკასიონზე. (რატომ მაინცდამაინც კავკასიონზე, ესეც საინტერესოა, თუმცა ამაზე სხვა დროს... )<br /><br /><b>რა არის ცეცხლი? ცეცხლი არის "მეობა" "მე".. სულისმეცნიერულად, 4 სტიქიიდან (ცეცხლი წყალი ჰაერი მიწა, ადამიანის "მეს" თვისებას ყველაზე უფრო შეესაბამება ცეცხლი. გაიხსენეთ სახარებიდან ნათლისმცემლის სიტყვები :<br /><br />"მე გნათლავთ წყლით, ჩემ შემდეგ მომავალი (ანუ ქრისტე) მოგნათლავთ ცეცხლით(ანუ მეობით)"<br /></b>სწორედ ეს ცეცხლი, მეობა წაართვა ზევსმა ადამიანებს, პრომეთემ კი დაუბრუნა, რაც ნიშNავს იმას , რომ ადამიანის მე და სული, ჩამოდის სულიერი სამყაროდან ფიზიკურ სხეულში და იბადება ადამიანის "მე ცნობიერება".<br /><br />მიჯაჭვულ პრომეთეს (ანუ ფიზიკურზე მიჯაჭვულ აზროვნებას) იხსნის ჰერაკლე, რომელიც ქრსისტეს წინასახეა. ეს ახალი, ნებელობითი ინიციაციის<br />კულტურაა. ჰერაკლეს გმირობები კი ინიციაციის საფეხურები.<br /><br /><img border="0" height="320" src="http://www.oralchelation.com/viewpoint/images/Prometheus.jpg" width="180" /><br />ჰერაკლე არის ნახევრად ღმერთი, ნახევრად ადამიანი. ის ხომ ზევსისა და მოკვდავი ალკმენეს შვილია)რაც მიანიშნებს, ქრისტე-იესოს ორბუნებოვნებაზეც.<br />ერთი მხირვ იესო- ადამიანური სახე (30 წლამდე) და მეორეს მხრივ ქრისტე - უმაღლესი კოსმიური არსება, მზის სული, რომელიც შემოვიდა 30 წლის იესოში.<br /><br /><br />როგორც ვნახეთ, მიტების სამყარომ ფაქტობრივად "იწინასწარმეტყველა" მოვლენები, რომლებიც შემდგომ რეალურად მოხდა.. უფრო სწორად კი სიმბოლურად აღიქვა ისინი..<br /><br />რატომ მოხდა ასე? რატომაა მათი აღქმა ხატსახეობრივი და არა უშუალო, პირდაპირი? მიზეზი მარტივია: ქრისტემდელი ადამიანი სულიერ სამყაროს და მათ შორის ქრისტესაც აღიქვამდა არ უშუალოდ, არამედ მთვარიდან არეკლილი ნათელით.<br /><br />ისე როგორც მოსე აღიქვამს ქრისტეს (მზის სულის) ნათელს) მთავარის უკუფენილი სხვივებით.. ამ სხივებს კი მთვარე მზისგან აირეკლავს... შესაბამისად, ის ვისაც ქრისტემდელი დამიანი აღიქვამს , არის იაჰვე- მზის სულის, ქრისტეს ანარეკლი<br /><br />პ.ს. &nbsp;გამოყენებული ლიტერატურტა:<br /><br />1. სერია "ბერძნული მითების სამყარო"<br />2. ზვიად გამსახურდია "ვეფხისტყაოსნის სახისმეტყველება"<br />3. ზ.გამსახურდია "ქართველი ერის სულიერი მისია"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-782424416232024355?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-24964388506727127642010-05-01T20:44:00.005+04:002011-10-18T10:59:29.585+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-noApR6f8nuA/Tp0iWZfFbzI/AAAAAAAAAUc/Xv_fdMa5-vM/s1600/25675_1295939881977_1334736430_30841438_6115464_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="130" src="http://4.bp.blogspot.com/-noApR6f8nuA/Tp0iWZfFbzI/AAAAAAAAAUc/Xv_fdMa5-vM/s320/25675_1295939881977_1334736430_30841438_6115464_n.jpg" width="320" /></a></div>&nbsp;ოთხში დაუკაკუნებლად შევედი.... კარი შევაღე.. ის თავის საყვარელ სავარძელში ზის, კუბკრული პლედი აქვს შმეოხველულ (მცივანაა, სულ ასეა) სადღაც შორს იყურება, უსასრულობაში და ეწევა.. “დაჯექი” მოკლედ მომიჭრა და მეც ვემორჩილები ,იქვე სკამზე ვჯდები.. ისე ვათვალიერებ მის ცოტათი ბნელ და ძალიან მყუდრო ოთახს, თითქოს იქ არასოდეს ვყოფილვარ <br /><br />კედებზე მისი ნახატები უწესრიგოდ კიდია .. მათი უმეტესობა ოდნავ გვერდზეა დაქანებული.. უცნაური,ცოტა ქაოსური ნახატებია. . <b>“რას ვხატავ? ემოციებს, გრძობებს, განცდებს ... ეს ნახატები ჩემი შინაგანი სამაყროს ექოა... ქაოსია? ჰო შეიძლება ასეც ითქვას.. ცოტა ქაოსურიც ვარ, ცოტა არეულიც, ცოტა ბობოქარიც. ეს ნახატებშიც ჩანს. მოძრავი, თითქოსდა მოხეტიალე, ფორმები ეთამაშებიან, ეალერსებიან და კოცნიან ერთმანეთს ლაქების სახით. მე ტილოზე ფერებით ვთამაშობ..” </b>უყურებ მის ნახატებს და საოცარი განცდა გეუფლება.. თვალწინ გეშლება უკიდეგანო, უსასრულო სამყარო.. სამყარო წესების გარეშე.. მის ნახატებში თავისუფლება სუნთქვას..<br /><br />ანა ათას ცხრაას რომელიღაცა წლის აპრილის თვეში, ერთ ლურჯთვალა ქალაქში -სოხუმში დაიბადა.. პროფესიით ჟურნალისტია, წლები იმუშავა პოლიტიკურ ჟურნალისტიკაში.. თუმცა როგროც თვიტონ ამბობს , ვერ გაძლო და გამოიქცა ..<b> “მივხვდი რომ, ის ჩემი სამყარო არ იყო.. იდეალისტი ვარ, მიწაზე მყარად არასოდეს ვდგავარ,.. შესაბამისად მოვლენების რეალურად აღქმა და შემდეგ ამის საინტერსოდ დაწერა გამიჭირდა ...”</b> ახლა ერთ-ერთ ლიტერატურულ-საზოგადოებრივ ჟურნალში მუშაობს.. ჟურნალში ძირითადად ხელოვნებასთან აქვს შეხება და, ფიქრობს რომ ეს მისი სამყაროა .ამიტომაც უადვილდება მუშაობა. თავადაც წერს, ლექსად ვწერო ნაფიქრებს- ასე ამბობს, თუმცა არავის აკითხებს <b>“ლექსებში ჩემი სულია, სული კი არავის უნდა ანახო, იმტომ რომ შენია.. შესაძლოა ვერც გაგიგონ</b>”... ჰო… ..ჰგონია რომ ვერასოდეს ვერვაინ გაუგებს თუმცა იყო ერთი.. უფრო სწორად ერთადერთი, ერთადერთი რომელმაც გაუგო .. <br /><br /><b>ტკივილების მოზაიკა</b> <br /><br />ბავშვობაში მარჯვენა და მარცხენა მერეოდა ხომე ( ახლაც მერევა, ხანდახან).ცეკვის მასწავლებელს და მე, ამის გამო გვქონდა სულ ომი... ვერაფერი რომ ვერ მომიხერხა, წითეი ლენტი შემაბა რომელიღაც მაჯაზე.. იქნებ ასე მაინც დაიმახსოვრო.თავიდან გაჭრა.. მერე ის დამავიწყდა, რომელ ხელზე მქონდა ლენტი შებული, მარცხენაზე თუ მარჯვენაზე...<br />მოკლედ ასე ვიწვალე კაი ხანი... მანამ სანამ ერთ დღესაც ტეთრ ფიფქებად არ მოთოვა პირველმა სიყვარულმა <br /><br />უცნაური გრძნობა იყო.. აღარც აღარაფერს ვჭამდი, აღარც მეძინა.. აღარც ვმეცადინებდი...გაკვეთილებზე თავჩაღუნული ვიჯექი და მისი სახელით ვაჭრელებდი მერხს.. .. <br /><br />მართლაც უცნაური რამ იყო.. აი დაახლოებით იმას ჰაგვდა... ხელებს რომ გაშლი, ტავს რომ უკან გადააგდებ , ცას უყურებ და ხელებგაშლილი, უსასრულოდ, თავბრუსდახვევამდე, გულისწასვლამდე. რომ ტრიალებ ყვავილებით გულმოჩითულ მინდორზე.. <br />პირველი სიყვარულის მოსვლისას, პირველად ვიგრძენი გული საგულეში.. , მარცხენა მხარეს... და წითელი ლეტიც მოვიხსენი მაჯიდან ..<br /><br />მერე მოხდა ის, რაც ხდება ხოლმე.. გავიპარეთ.. მე მე 16ის ვიყავი, ის 20ის.. სიგიჟე იყო ნამდვილი.. ყოველ საღამოს დავდიოდით სოხუმის პლაჟზე ბამბის ნაყინის საჭმელად.. უჰ რა გემრიელი იყო..ვანგრევდით არსებულს და ვქმნიდით ჩვენეულ სამყაროს.,სამყაროს რომელშიც ცხოვრება ორივეს მოგვწონდა….<br />..<br />უცნაურად ვერთობოდით ხოლმე, ასე მაგალითად: ერთ დღეს, ზღვის სანაპიროზე ქვიშის კოშკების შენება დავიწყეთ , იმ დღეს დაიწყო ომიც, ზღვა თითქოს გაბრაზდა, მიჯნაში აღარ ეტეოდა მოვარდნილმა ტალღამ ტალახის გროვდ აქცია ჩვენი კოშკები.... ის აფხაზი იყო, მე ქართველი... ის დარჩა.. მე წამოვედი... წამოვედი და მას შემდეგ მარტო ვიშუშებ ომის ტკივილებ.. წამოვედი და ცნობაც მალე მოვიდა: სახლში იყო, მარტო... მხედრიონელები მისულან, ერთ-ერთი მეზობლის შესახებ ინფორცია სჭირდებოდათ , თურმე .. მან მეზობელი არ გასცა.. არ გასცა და კარი გარედან ჩაუკეტეს.. სახლს კი ცეცხლი წაუკიდეს.. ახლა აღარც ჩვენი სახლი არსებობს, აღარც ჩვენი აშნებეული კოშკები, სოხუმის სანაპიროზე.. აღარც ის და აღარც აღარაფერი.. მძულს სოხუმი.. იქ არასოდეს დავბრუნდები”-ხმა დაებზარა, სიგარეტი ამოიღო და მოუკიდა.. ცდილობს გაიღიმოს... ასე<br />ჩვევია ხოლმე, ცრემლებს ღიმილით ნიღბავს..<br /><br /><b>პროფესია- ჟურნალისტი</b><br /><br />ტელეფონი აწკრიალდა “გისმენთ.. რომელზე ? კარგი, გავქიცევი, ჩავწერ და საღამოს მზა სტატის გადმოგიგზვანი”- ტეეფონი სადღაც მიაგდო.. რედაქტორია, უნდა გავქიცე, მაპატიე, რაღაც გამოფენის გახსნაა და სტატია უნდა დავწერო.. უცნაურად მიღიმის დგება და ჩანთაში იწყობს თავის “მოწობილობებს”: დიქტოფონი და ფოტოაპარატი.. ფოტოების გადაღებაც თავად უწევს- “ღარიბი რედაქცია გვაქვს, ფოტოგრაფი არ გვყავს.. და რა ვქნა.. მე უნდა გადავიღო.. თანაც კარგი ხედვა მაქვს და არც თუ ისე ცუდად ვიღებ”...<br /><br />უცნაურად აცვია : ღია ცისფერი ჯინსი, თავისუფალი მოლურჯო ფერის ზედა, რომელიც აშკარად ძალიან დიდი აქვს და ლურჯი კედები.. ჩაცმულობაშIც კი ჩანს მისი უზომო შინაგანი თავისუფლება…. ის არ განეკუთვნება ქალების იმ კატეგორიას, ბოლო მოდის კაბებით რომ დადიან, 3 დღით ადრე რომ ეწერებიან სილმაზის სალონში თმისა და ფრჩხილების გასაკეტებლად და “კარტიეს” გარდა სხვა სუნამოს არ იკარებენ... უბრალო და სადაა, ზუსტად ამ უბრალოებაშია მისი უდიდესი ხიბლიც.. ჩუმი ვნება აქვს.. რაღაცნაირი ფარული ვნება , აი მხოლოდ ერთეულებისთვის რომაა შესამჩნევი..ძალიან გამხდარია.. აქვს დიდი მწვანე თვალები და თითქმის წელამდე ტმა, რომელსაც ყოველტვის უწესრიგოდ იკრავს ხოლმე უკან .. ჰო, კიდევ თითები აქვს გრძელი და ჩამოთლილი..<br /><br />ვთხოვე მეც წავეყვანე, რეპორტაჟIს გასკეთებლად <b>“მმმმ.. ჰო კარი, ჯანდაბას შენი ტავი, წამოდი”</b>- მიტხრა და გამიღიმა.. გამოფენაზე მტელი ქართული კულტურული ელიტაა შეკრბილი.. ყველას მდიდრულად აცვია.. ქალები მარგალიტის მძივებს ამზეურებენ, ერთ ხელით სმოკინგშI ჩაცმულ ჯენტლმენებს ესალმებიან, მეორე ხელში კი შამპანურის ჭიქა უჭირავთ და დროდადრო წრუპავენ.… ერთი სიტყვით, “ფეშენ” წვეულებაა, როგროც ამ დროში ამბობენ ხოლმე... ანა კიდევ უფრო უცნაურად გამოიყურება მათ ფონზე... როგროც გითხარითთ, ჯინსებში და კედებშია გამოწყობილი, თმაც რა ტქმა უნდა უწესრიგოდ აქვს უკან შეკრული.. მხარზე ფოტოაპარტი აქვს გადაკიდებული.. ხელში კი დიქტოფონი უჭირავს.. რამდენიმე კომენტარი ჩაწერა.. მე შორიდან ვაკვირდები მის საქმიანობას.. მერე უცებ სადღაც გაქრა... თვალებით ვცდილობ მოვძებნო.. და აი ისიც.. მაღალ სკამზე ამძვრალა და იქიდან იღებს ფოტოებს... მერე ფოტოაპარატი სახიდან მოიშორა გამიღია და ხელი დამიქნია, მოდიო.. მე გაოცებული ვუყურებ, ასეთი წვეულბაა, ის კი სკამებზე დავძრება და ისე იღებს ფოტოებს<b> “ ასეა, თუ გინდა კარგი და განსხვავებული ფოტო გამოგივიდეს , ან ძალიან მაღლიდან უნდა გადაიღო, ან იატაკზე უნდა გაწვე და ძალნ დაბლიდან “</b>-მეუბნება და ისევ მიღიმის …<br /><br />წვეულება გვიან დამთავრდა. სახლში ვბრუნდებით <b>“მღლის ეს ყველაფერი, ფიზიკურად, სულიერად, ყველანაირად გადავიღალე.. დღეში რამდენჯერმე მიწვეს ასეთ ადგილებში სიარული.. ახლა სახლში რომ მივალ, უნდა გავშიფრო და სტატია უნდა გავამზდო.. ალბათ ამაღამაც გავათენებ... ზოგჯერ ისე მინდება ამ ყველაფერს გავექცე.. მინდება ვერაფერს ვხედავდე და არაფერი მესმოდეს.. მინდება ტანსაცმლის კარადაში შევძვრე, კარი მაგრად მოვხურო , ყურებში თითები გავირჭო და ასე ვიჯდე საათობით”-</b> მეუბნება და დროდადრო ხელებს სახეზე ისვამს, ვატყობ რომ დაიღალა ..<br /><br />გადავწყვიტე მეტი აღარ შევაწუხო და ბოლო კითხვა დავუსვი<br /><br />-ანა, რისი გეშინია ყველაზე უფრო…დაფიქრდა.. სადღაც უსასრუობაში გაიხედა და ჩემთვის არც შემოუხედავს ისე მიპასუხა<br /><br />- წერტილის...<br /><br />ჰო... ანას არ უყვარს წერტილი.. ალბათ იმიტომ , რომ ეშნინია მისი.. ანას ბევრი წერტილი უყვარს .. და იყოს ბევრი<br /><b>... ......................... ...................... ........ ................................ .......................................... .........</b><br /><br />.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-2496438850672712764?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-16530647173979950142010-02-05T00:01:00.003+03:002010-03-30T22:10:19.700+04:00<div style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></div><br />თბილისის სამხატვრო აკადემიაში 4 თებერვალს, გამოფენა, სახელწოდებით <b>« ქვა, ქაღალდი, მაკრატელი »</b> გაიხსნა. <b>ჰენრი მური, ედუარდო პაოლოცი, ანიშ კაპური, დეიმიენ ჰერსტი..</b>.- ეს სახელები მსოფლიოს სახელოვნებო წრეებში ყველამ კარგად იცის. ისინი ერთ-ერთ ყველაზე ძვირადღირებულ ხელოვანებად ითვლებია. მათი ნამუშევრები მსოფლიოს ცნობილ და პრესტიჟულ საგამოფენო სვირცეებში იფინება. ბრიტანეთის საბჭომ და თბილისის სამხატვრო აკადემიამ კი, ცნობილი ბრიტანელი ხელოვანების შემოქმედების ნახვის საშუალება , ქართველ დამთვალიერებელსაც მისცა.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2s12mIMjYI/AAAAAAAAAS0/mesk-dYoKQ0/s1600-h/Rock_paper_scissors.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="175" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2s12mIMjYI/AAAAAAAAAS0/mesk-dYoKQ0/s200/Rock_paper_scissors.jpg" width="200" /></a></div><br /><br /><br />სამხატვრო აკადემიის დარბაზის განახლებული ინტერიერითა და მასში გმოფენილი ნამუშევრებით თუ ვიმსჯელებთ, გამოფენაზე მისულს, შესაძლოა , თავი ევროპის რომელიმე წამყვან გალერეაში გეგონოს. ექსპოზიციაზე,ბრიტანეთის საბჭომ, თანამედროვე ხელოვნებით დაინტერესებულთათვის, თავისი მრავალფეროვანი კოლქციიდან, , არაერთი ცნობილი მხატვრის გრავიურები წარმოადგინა. <br /><br />ბრიტანეთის საბჭოს დირექტორი,<b> პოლ დაბლდეი</b>, გამოფენისკატალოგის წინასიტყვაობაში წერს- « დიდი სიამოვნებით წარმოგიდგენთ გრავიურებს ბრიტანეთის საბჭოს კოლექციიდან.მე მჯერა რომ ხელოვნების ნიმუშების ნახვა,მათზე საუბარი, ხელოვნებასთან შეხება, საშუალებას მოგვცემს შევიცნოთ გარესამყარო, გავუგოთ სხვებს და იქნებ რაღაც ვისწავლოთ კიდეც განსხვავებული კულტურული რეალობიდან »<br /><br />ბრიტანეთის საბჭო, უკვე 60 წელზე მეტია აგროვებს, ბრიტანული ხელოვნების, ხალხური შემოქმედებისა და დიზაინის ნიმუშებს. დღეს, უკვე ეს კოლექცია XX-XXI საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე შთამბეჭდავ კოლექციად ითვლება. ის პერმანენტულად, მსოფლიოს სხვადასხვა პრესტიჟულ გალერეებში იფინებ.ა « მუზეუმი კედლების გარეშე » -ამ კოლექციას,ხანდახან ასეც მოიხსენებნ, რადგანაც მას არ გააჩნია მუდმივი სამუზეუმო შენობა. 2001 წელს ბრიტანეთის საბჭოს, საერთაშორისო პრიზი მიენიჭა, თანამედროვე ხელოვნების პოპულარიზაციაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის. <br /><br />თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ექსპოზიციაზე გამოფენილი ნამუშევრები ცხადყოფს , რომ გრავიურა კვლავ რჩება მოქანდაკეთა იდეების განვითარებისა და მათი პორტფოლიოების გამდიდრების ერთ-ერთ პოპულარულ საშუალებად. <br /><br /><b>ჰენრი მური</b>, მხატვარი და სკულპტორი, რომელიც ბრიტანეთში მოდერნიზმის სპეციფიკური ფორიმის დამაარსებლად ითვლება, სამხატვრო აკადემის საგამოფენო დარბაზში ორი ნამუშევრით იყო წარმოდგენილი. ეს ლითოგრაფიები ,ბრიტანეთის საბჭომ პირველად გამოფინა. ისინი მოქანდაკემ, 1984 წელს, საბჭოს 50 წლისთავთან დაკავშირებით უსახსოვრა. <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2s2bNz1GdI/AAAAAAAAATE/XJoS9Q9aaS0/s1600-h/muri.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2s2bNz1GdI/AAAAAAAAATE/XJoS9Q9aaS0/s320/muri.JPG" /></a></div>დამთვალიერებლის განსაკუთრებული მოწონება , თანამედროვე მხატვარმა , <b>ანიშ კაპურიმ</b> დაიმსახურა. მისი ნამუშევრები ყოველთვის მარტივი ფორმებითა და მკვეთრი ფერებით ხასიათდება. ინდოეთში დაბადებული ბრიტანელი მხატვარი თავის შემოქმედებას ახასიათებს ,როგორც დასავლური და აღმოსავლური ხელოვნების შერწყმას. <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2s2xfho6GI/AAAAAAAAATU/1lwFJ8y5ghU/s1600-h/I_was_a_Rich_Man's_Plaything_1947.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2s2xfho6GI/AAAAAAAAATU/1lwFJ8y5ghU/s200/I_was_a_Rich_Man's_Plaything_1947.jpg" width="134" /></a></div><br />გამოფენაზე ყველაზე ადრეული ნამუშევრები <b>ედუარდო პაოლოცის </b>ეკუთვნის. ის ბიტანული პოპ-არტის ერთ-ერთი ცნობილი წარმომადგენელია და ითვლბა რომ ,პირველად სიტყვა “პოპ”-სწორედ მან გამოიყენა, თავის ერთ-ერთ კოლაჟში, სახელად «მე ვარ მდიდარი კაცის სათამაშო ».<br /><br /><br /><b>დეიმიენ ჰერსტი, </b>გამოფენაზე ახალი,ბევრისთვის უცნობი კუთხით იყო წარმოდგენილი. აქ ვერც მის “დაკონსერვებულ ცხოველებს” ნახავდით და ვერც მისთვის დამახასიათებელ, სიკვდლის თემატიკiს შემცველ ნახატებს. სამხატვრო აკადემიის საგამოფენო დარბაზში, ჰერსტის ქაღალდზე მელნით შესრულებული წრიული გამოსახულებები გამოიფინა.გარდა<br />ზემოხსენებული მხატვრებისა, დამთვალიერებელს გამოფენაზე, სხვა უამრავი ნაკლებად ცნობილი მხატვრის შემოქმედების დათვალიერების საშუალება მიეცა.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2s2oLRMxbI/AAAAAAAAATM/GApxPURzsVI/s1600-h/DSCN5374.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2s2oLRMxbI/AAAAAAAAATM/GApxPURzsVI/s200/DSCN5374.JPG" width="167" /></a></div><br />« <b>ასეთი მასშტაბის და სახელის მხატვრები, ჩვენთან ხშირად არ იფინება. ეს გამოფენა, ქართველ მხატვრებს და მხატვრობით დაინტერესებულებს, სშუალებას გვაძლევს, უშუალოდ ვნახოთ დ აღვიქვათ დიდი მხატვრების შემოქმედება .ამიტომაც ამ გამოფენას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს, ქართული კულურული ცხოვრების განვითარებაში. როგროც მოგეხსენებათ, ეს ნამუშევრები, მსოფლიოს ძალიან პრესტიჟულ საგამოფენო სივრცებში იფნება, და ჩვენთვის დიდი პატივია, ამგვარი გამოფენის მასპინძლობა.</b> »- გია ბუღაძე. მხატვარი.სამხატვრო აკადემიის რექტორი. <br /><br /><b>« ჩემთვის ყველაზე სასიხარულო ისაა, რომ დღეს სამხავრო აკადემიის საგამოფენო დარბაზში, სხვა ბევრ ძალიან საინტერესო ხელოვანთან ერთად, ჩემი ერთ-ერთი უსაყვარლესი მხატვრის, ანიშ კაპურის შემოქმედებაცაა წარმოდგენილი. რა საკვირველია, ეს გამოფენა არის ძალიან მნიშვნელოვანი და საინტერესო მოვლენა თბილისის კულტურულ ცხოვრებაში « </b>-დავით ალექსიძე. მხატვარი.სამხატვრო აკადემიის,სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტის დეკანი.<br /><br />&nbsp;ამ გამოფენით გაიხსნა სამხატვრო აკადემიის განახლებული გალერეა. იმის ფონზე ,რომ საქრთველოში საგმოფენო სივრცე ფაქტობრივად არ არსებობს, სამხატვრო აკადემიაში ამგავრი გალერეის არსებობა, ძალიან მნიშვნელოვანია. როგროც აკადემიის ადმინისტრაცია აცხადებს, ეს იქნება არაკომერციული, თავისუფალი საგამოფენო სივრცე, რომელიც უპირველესად თანაედროვე ქართველ მხატვრებს, დამწყებსა თუ სტაჟიანებს, თვითრეპრეზენტაციის საშუალებას მისცემს. თავისუფლად შეღწევადი, კეთილმოწყობილი საგამოფენო სივრცე,ხომ ისაა, რაც ასე ძალიან აკლია თბილისს. <br /><br /><b>«გინდა ჰენრი მურის, დეიმიენ ჰერსტისა, თუ ანიშ კაპურის ნამუშევრების ნახვა ? »-</b> ამ კითხვით იწყება, ბრიტანეთის საბჭოს მიერ გავრცელებული პრესრელიზი. თუ პასუხი დადებითია, მაშინ გირჩევთ იჩქაროთ.<b> « არაჩვეულებრივი გამოფენა »</b> მხოლოდ 12 თებერვლამდე გაგრძელდება, შემდეგ კი ის აზერბაიჯანისა და უკრაინის საგამოფენო სივრცეებში გადაინაცვლებს<br /><br />.p.s. ვიზუალურად ცოტა მახინჯი პოსტი კი გამოვიდა, მაგრამ ნამუშევრების ჩვენება მინდოდა და : )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-1653064717397995014?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-48917418608103873422010-02-04T12:10:00.003+03:002010-02-04T12:20:24.870+03:00.<br /><br />იყო თუ არა მასა, ანუ ბრბო, ყველა ეპოქაში და იყო თუ არა ის ისეთი ძლიერი როგორიც ახლაა?!<br /><br />მასა ანუ ბრბო, ყველა ეპოქაში არსებობდა თუმცა ადრე ის ინდივიდთა ჩრდილში იყო მოქცეული. მასა , სიტყვიდანაც ჩანს, რომ რაოდენობრივად ყოველთვის აღემატებოდა ინდივიდებს, თუმცა მას არ ჰქონდა ძალა. შესაბამისდ ინდივიდები მართავდნენ მათ. დღეს კი პირიქით, ინდივიდები მოექცნენ მასის ჩრდილში და ისინი აბსოლუტურად მარგინალიზებულნი არიან . ინდივიდების ადგილი მასამ დაიკავა, დღეს უკვე ის მართავს: შლის, არღვევს, აშენებს, ადგენს და ანგრევს ღირებულებებს. სამყარო ერთ დიდ “პინგვინთა კუნძულს” დაემსაგავსა, სადაც ფუნქციადაკარგული ფრინველები , “ვერგაფრენილი” პინგვინები ბინადრობენ. აქ კი, “ფრთიანთათვის”, ადგილი უკვე აღარ არის - <b>“სცენიდან სოლისტი გაქრა და დარჩა მხოლოდ ქორო”.</b><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2qQ37-J5mI/AAAAAAAAASs/r4MsDZWkbKg/s1600-h/stand-out-in-a-crowd.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="175" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2qQ37-J5mI/AAAAAAAAASs/r4MsDZWkbKg/s400/stand-out-in-a-crowd.png" width="400" /></a></div>მასა განსაკუთრებით XIX საუკუნეში დაწინაურდა. მისი დაწინაურება, დემოკრატიზაციის პროცესმა გამოიწვია. ეს ის დროა, როცა ევროპაში მონარქიების რღვევა იწყება. დრო , როცა ადამიანების აზროვნება მივიდა იმ დასკვნამდე , რომ ადამიანი უნდა შეფასდეს და დაფასდეს, მხოლოდ იმით, რაც მან , თავისი განვლილი ცხოვრებით მოიპოვა , და არა იმით, რაც მას მემკვიდრეობით წინაპრებისაგან გადაეცა. <br /><br />მივიდნენ იმ დასკვნამდე, რომ ნებისმიერი ადამიანი, იმ ფაქტის გამო, რომ ის ადამიანად დაიბადა, თავისი წარმომავლობის მიუხედავად , ძირითად პოლიტიკურ, ანუ მოქალაქის უფლებებს ფლობს და ეს უფლებებია ერთადერთი ჭეშმარიტად არსებული უფლებები. ხოლო ნებისმეირი სხვა უფლება, რომლითაც შეიძლება ესარგებლა სხვადასხვა ნიჭისა თუ უნარის მქონე ადამიანს, დაიგმო, როგორც გარკვეული სახის პრივილეგია. ასე დაიწყო მასამ მართვა. (სხვათა შორის , ინდივიდების “დაშვებით” , ნებითა და მოფიქრებით) <br /><br />ამგვარი მიდგომით, და ადამიანის უფლებების ამგვარი გააზრებით, მასის შემადგენელი ადამიანები, ფორმალურად მაინც გათავისუფლდნენ შინაგანი მონობისგან , გაუჩნდათ ღირსებისა და საკუთარი თავისადმი პატივისცემის გრძნობა. შემდეგ მეტი მოინდომეს და თავიანთი რიცხობრივი უპირატესობის გამოყენებით, მართვის სადავეებიც ჩაიგდეს ხელში. წარმომადგენლობითი დემოკრატიის მეშვეობით, მასა აქტიურად ერევა ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაშიც, თუმცა აუცილებელია დაისვას კითხვა: შეუძლია კი მასას, სწორი გადაწყვეტილების მიღება? სწორი არჩევანის გაკეთება? შეუძლია კი მასას, მართოს საკუთარი თავი?. ასე ხომ მასა ყოველთვის შეჭამს ინდივიდს, რადგანაც ის რიცხობრივად ბევრად აღემატება მას. რატომ უნდა წყვტედეს “ბნელი” უმრავლესობა? ან ეს, “ნათელი” უმცირესობის, უფლების შეზღუდვა არაა?! <br /><br />მასის გათავისუფლებამ, XX საუკუნეში მასკულტურის ბუმი გამოიწვია. ესაა სულიერებისგან დაცლილი კულტურა. არადა თავად სიტყვა კულტურა “კულტიდან” მოდის, და ბუნებრივია, მას რელიგიურ-სულიერი საფუძველი აქვს. XX საუკუნის კულტურის შემქნელიც და მომხმარებელიც თავად მასაა, როცა წინა ეპოქებში კულტურის შემქმნელი და მომხმარებელი, ინდივიდი იყო. <br /><br />XIX-XX საუკუნემდე მასას არ შესწევდა უნარი რამის შექმნისა, შესაბამისად ის არც არაფერს ქმნიდა. (თუმცა ბუნებრივია იყო გამონაკლისებიც) ხელოვნებას ქმნიდა მხოლოდ ინდივიდი. XIX საუკუნეში, გათავისუფლებასთან ერთად მასამ თვითრეპრეზენტაციის უნარიც შეიძინა. მან შეძლო დაბალი ხარისხის, მაგრამ მაინც გარკვეული კულტურის შექმნა. რისი შნოცა და უნარიც, მას გათავისუფლებამდე არ ჰქონდა. ამ კულტურას მას-კულტურა ჰქვია. ისი მომძლავერბა, კულტურის რეგრესზე მიუთითებს. თუმცა თავად მასისთვის ის, პროგრესია. დღევანდელი მასა ბევრად უფრო მაღალ საფეხურზე დგას, ვიდრე XIX საუკუნემდელი მასა. ერთი მარტივი მიზეზიდან გამომდინარე- ის გათვისუფლდა და მიეცა თვითრეპრეზენტაციის საშუალება.<br /><br />“ევროპის დაისი”- ასე უწოდებს ოსვალდ შპენგლერი XIX-XX საუკუნეს. ეს კრიზისის ეპოქაა. ეპოქა სადაც კრიზისშია ადამიანი, თავისი სოციალური ასპექტებით. ეს მალევიჩისა და შავი კვადრატის ეპოქაა, ეპოქა რომელშიც მზის (უფრო სწორდ კი იმის, რაც სიმბოლურად მზეში გამოიხატება) სრული დაბნელება მოხდა,ეს დაისის ეპოქაა<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2qQiTmIJyI/AAAAAAAAASk/QZ218REzMXg/s1600-h/malevich.black-square.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="198" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2qQiTmIJyI/AAAAAAAAASk/QZ218REzMXg/s200/malevich.black-square.jpg" width="200" /></a></div><br /><br />სამყარო და ადამიანი, თავისი ცნობიერებით, მსოფლაღქმითა და ფასეულობებით , რომ ვითარდბა, ფაქტია. მაგრამ, რას ნიშნავს “განვითარება” ? შეიძლება კი, ის პროგრესის სინონიმად მივიჩნიოთ? თუ განვითარება , მხოლოდ ცვლილებას ნიშნავს და მეტს არაფერს?<br /><br />თუკი მაგალითად ხელოვნებაზე ვმსჯელებთ და თვალს გადავავლებთ ხელოვნების XIX საუკუნემდელ ნიმუშებსა და XIX-ს შემდეგ შექმნილს, დავრწმუნდებით რომ ხელოვნება რეგრესშია. ის უკვე აღარაა ფორმამიცემული, მატერიალურ ყალიბში ჩამოსხმული სულიერი სამყარო. ამ შემთხევაში სიტყვა ”განვითარება”, უპრიანია“ცვლილების” სინონიმად გავიაზროთ და არა “პროგრესის”. რა საკვირველია, XIX საუკუნის შემდგომი ხელოვნება პროგრესად ვერ ჩაითვლება.<br /><br />იმპრესიონიზმი იყო გრძნობადი ხელოვნების განვითარების ბოლო საფეხური. როგორც პიტირიმ სოროკინი, თავის “ხელოვნების კრიზისში “ აღნიშნავს, გრძნობადი ხელოვნება ესაა ხელოვნბის განვითარების ერთ-ერთი საფეხური, რომელიც XVI საუკუნიდან დაიწყო და XIX საუკუნის მიწურულამდე გაგრძელდა. გრძნობადი ხელოვნება, ნიშნავს ხელოვნებაში მხოლოდ იმის გადმოცემას, რაც გრძნობითი აღქმის ორგანოებით აღიქმება. ამ პერიოდის სახვით ხელოვნებაში ჭარბობს რაელისტური პორტრეტები, პეიზაჟები, ადამიანები. მისი დანიშნულება ადამიანების გართობა და სიამოვნების მოგვრაა, ამიტომაც ხშირად იყენებს სატირას, კარიკატურას , ფარსს, მხილებას, დაცინვას. ეს სულიერებისგან დაცლილი ხელოვნებაა. <br /><br />“შთაბეჭდილების” მხატვრების, იმპრესიოსნისტების შემოქმედება გრძნობადი ხელოვნების განვითარების ბოლო საფეხურია. მათი მიზანი იყო გრძნობადი რეალობის ზედაპირულობის ასახვა, მისგანვე წამოსული იმპულსების, შთაბეჭდილების მეშვეობით. &nbsp;ამ პერიოდის ხელოვანი, ჯერ კიდევ კავშირშია ბუნბასთან და ის ხატვის იმპულსს გარესამყაროსგან იღებს.<br /><br />იმპრესიონისტების შემდეგ, იწყება გრძნობადი ხელოვნების რღვევა და შემოდის გამოსახვის მკვეთრად ექსპრესიული მანერა.მოდერნისტები ღიად გამოდიან არსებული რეალობის ხელოვნებაში ზუსტი ასახვის წინააღმდეგ. ხელოვნება პერსონიფიკაციის უფრო მაღალ საფეხურზე ადის. შემოქმედი მარტოა საკუთარ თავთან და ის იმპულსს ხატვისთვის, შიგნიდან, საკუთარი შინაგანი სამყაროდან იღებს . მხატვრობა მათთვის “ეხპრესსიონ”-ანუ შინაგანის გარეგამოხატულებაა. ხელოვანი აღარაა ერთგავარი შუამავალი რეალობასა და მხტავრის მიერ შექმნილ ტილოს შორის.<br /><br />მართალია მოდერნიზმი მკვეთრად დაუპირისპირდა გრძნობად ხელოვნებას, მაგრამ ეს დაპირისპირება მხოლოდ გამომსახველობით ფორმებში გამოიხატა. მათთვის, გამოხატვის ფორმა იქცა გრძნობადი ხელოვნებისგან განმასხვავებლად, არაგრძნობადად, თუმცა შინა-არსი კვლავ უცვლელი დარჩა. ის კვავაც გრძნბობადია. სამყარო რომელთანაც ამგავრ ხლოვნებას საქმე აქვს მატერიალისტურია და არა ზეგრძნობადი. სწორედ მოდერნიზმით იწყება გრძნობადი ხელოვნების რღვევა. იწყება ხელოვნების კრიზისი.<br /><br /><b>როდემდე გასტანს კულტურის კრიზისი არავინ იცის. მთავარი კი ისაა, რომ “კრიზისი” ბერძნული სიტყვაა და “სამსჯავროს”, გარდამტეხი ცვლილების წინაპერიოდს ნიშნავს</b>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-4891741860810387342?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-33679812570960018812010-02-01T22:53:00.002+03:002010-02-04T12:03:53.848+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2cwJvPpGQI/AAAAAAAAAQ0/d06vUQSwaBg/s1600-h/stand-out-in-a-crowd.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;<img border="0" height="262" kt="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2cwJvPpGQI/AAAAAAAAAQ0/d06vUQSwaBg/s400/stand-out-in-a-crowd.png" width="400" /></a></div><br />მასა და საზოგადოება ადამიანთა კოლექტივია, თუმცა იმ განსხვავებით , რომ მასა, იგივე თემი, ესაა ერთი მკაცრად განსაზღვრული ნიშნის მიხედვით გაერთიანებული კოლექტივი, ხოლო საზოგადოება ადამიანთა, ინდივიდთა ერთობაა. <br /><br />ვინ არის ინდივიდი? მის სინონიმად, თვისუფლად შეგვიძლია ვიხმაროთ სიტყვა “განსხვავებულიც”. ინდივიდია ის, ვინც რაღაც ნიშნით, თვისებით (თვისებებით) განსხვავდება საერთო მასისგან. <br /><br />მთვარი ისაა, რომ ინდივიდები არა მარტო მასისგან და მასში შემავალი ადამიანებისგან განსხვავდებიან, არამად ერთმანეთისგან, სხვა ინდივიდებისგანაც. სხვაგვარად რომ იყოს, მასისგან გამოყოფილი “ინდივიდები”, კვლავ “მიკრომასას”, “მიკროთემს”, შექმნიდნენ .<br /><br />ერთმანეთისგან განსხვავებული ინდივიდების ერთობაა საზოგადოებაც. ერთმანეთისგან განსხვავებულობა, სხვაგვარად როიმ ვთქვათ . ინდივიდუალიზმი, არის საზოგადოების (ის რასაც იდეაში უნდა ნიშნავდეს საზოგადოება) ჩამოყალიბების წინაპირობაც . <br /><br />აი მაგალითად, წარმოვიდგინოთ სიტუაცია, არის მასა, ანუ ერთი ნიშნით გაერთიანებული კოლექტივი . დავუშვათ, ამ კოლექტივს გამოეყო რამდენიმე ადამიანი. (თუ ადამიანი მასას გამოეყო, ეს იმას ნიშნას რომ ის მასისგან განსხვადება და ისე არ აზროვნებს და მოქმედებს, როგორც მასა, რომლის ნაწილიც, ის უწინ იყო.თუმცა მხოლოდ ეს, არაა საკმარისი იმისთვის რომ ამგვარ ადამიანს ინდივიდი ვუწოდოთ) . დავსვათ კითხვა: ამ თემიდან, მასიდან, გაოყოფილი ადამიანები, ქმნიან კვლავ მინი-თემს , “მინი-მასას”, თუ საზოგადოებას? <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2cwqEOkJkI/AAAAAAAAAQ8/7HvAwnNn9fQ/s1600-h/huge-crowd.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="156" kt="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S2cwqEOkJkI/AAAAAAAAAQ8/7HvAwnNn9fQ/s200/huge-crowd.jpg" width="200" /></a></div><br /><b>თუ, თემისგან გამოყოფილი ადამიანები, განსხვავდებიან მხოლოდ თემის წევრებისგან, რომლესაც გამოეყვნენ, გამოყოფის შემდეგ ქმნიან მინი-თემს, მინი-კოლექტივს. </b><br /><b><br /></b><br /><b>მაგრამ, თუ თემისგან გასნხავებული ადამიანები, განსხვავდებიან არა მარტო თემისგან , არამედ ერთანეთისგანაც, ეს აპრიორი, ნიშნავს რომ არიან ინდივიდები, შესაბამისად, თემიდან გამოყოფის შემდეგ ქმნიან საზოგადოებას და არა თემს </b><br /><br />საზოგადოება, თემის მსგავსად ერთი ნიშნით ერთიანდება. თუმცა საზოგადოების შემთხვევაში, ეს ერთი ნიშნანი, ყოველთვის არის, მასში შემავალი ინდივიდების ერთმანეთისგან განსხვავებულობა. ინდივიდებს, თავიანთი ინდივიდუალიზმი , ანუ ერთმანეთისგან განსხვავებულობა აერთიანებს და კრავს საზოგადოებად. <br /><br />თემის შემთხვევაში კი პირიქით, გამაერთიანებელი ნიშანი, არა განსხვავებულობა, არამედ , “ერთნაირობაა”. <br /><br />მარტივად ვთქვათ , საზოგადოება, ერთმანეთისგან განსხვავებული ადამიანებისგან შედგება , მასა, ანუ იგივე თემი , “არაგანსხვავებული”, ერთნაირი, ერთი ნიშNის ქვეშ გაერთიანებული ადამიანების ერთობაა. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>ხშირად ისმის კითხვა, რატომ ვერ ჩამოყალიბდა ქართველი ხალი საზოგადოებად, საბჭოთა კავშირის მარწუხებისგან გათავისუფლების შმედგეგ. რატომ რეალურად არ და ავერ დაინგრია საბჭოეთი, ჩვენს ცნობიერებაში. რატომ ვერ გავთავისუფლდით, დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ. ჩვენ ხომ ამდენი ხანი ვიბრძოდით ამისთვის, მოვიპოვეთ და სამაგიეროდ პიროვნულ ჩარჩოებში გამოვიჭედეთ. პასუხი მარტივია, საბჭოეთის დანგრევისთვის იბრძოდა კოლექტივი და არა ცალკეული ინდივიდები. ჩვენ ვიბრძოდით ქვეყნის დამოუკიდებლობისთვის და არა პიროვნული თავისუფლებისთვის. <br /><br />ამ ბრძოლაში, კონკრეტული ინდივიდები არ იბრძოდნენ თავიანთი უფლებების დასაცავად, აქ კოლექტივი იბრძოდა კოლექტივის წინააღმდეგ. და სრულიად ბუნებრივია, რომ ვერ ჩამოვყალიბდით საზოგადოებად. მასას, ანუ თემს, გამოეყო თემი და შექმნა მინი-თემი , და არა საზოგადოება.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-3367981257096001881?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-19536195443842822832010-01-07T18:40:00.004+03:002010-01-07T18:47:50.287+03:00<div style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YAVZfHksI/AAAAAAAAAQE/u-sDMI50RuI/s1600-h/e5e0c81b24fc.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YA5vgmbdI/AAAAAAAAAQU/9x_L0kEMRok/s1600-h/09.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YA5vgmbdI/AAAAAAAAAQU/9x_L0kEMRok/s320/09.jpg" /></a><br /></div>.“უჩინარი კაცი”- ასე ილია ჭავჭავაძე, ალექსანდრე როინაშვილს, პირველ ქართველ ფოტოგრაფს მოიხსენებდა. მან, მთელი ცხოვრება ობიექტივს მიღმა მდგარმა, უამრავი სასიკეთო საქმე გააკეთა, ქართული კულტურის განვითარებისთვის.<br /><br />მსოფლიო ისტორიაში, პირველი ფოტო 1826 წლით თარიღდება. თავდაპირველად, ფოტოგრაფიის მიზანი, მხოლოდ პორტრეტული გამოსახულების მიღება იყო. ფოტოგრაფია, ადამიანებს დროის დაზოგვის საშუალებას აძლევდა , რადგანაც ამ გზით, პორტრეტის მიღება, ბევრად უფრო ნაკლებ დროს მოითხოვდა, ვიდრე მხატვრის მიერ მისი დახატვა<br /><br />ფოტოგრაფია, თავიდან ხელოვნებად არ განიხილბოდა, ის იყო,მხოლოდ და მხოლოდ რეალობის ასახვის ერთ-ერთი გზა. Fფოტოგრაფიის შემოსვლასთან ერთად, რეალიზმმა სახვით ხელოვნებაში (ფერწრაში) თავისი ფუნქცია დაკარგა და რეგრესი განიცადა. რადგანაც უკვე არსებობდა ტექნიკური აპარატი, რომლის საშუალებითაც რეალობის ზუსტი ასახვა შეიძლებოდა , ფერწერაში რაალისტურ-ნატურალისტური ნახატების შექმნის აუცილებლბა აღარ იყო.მოგვიანებით ფოტოგრაფიამ ესთეტიკური მნიშვნელობაც შეიძინა. N ის ნელ-ნელა მიუახლოვდა ხელოვნებას. სიურეალისტები, იყვნენ ერთ-ერი პირველი მხატვრები და ფოტოგრაფები, რომლებიც ეცადნენ ფოტოობიექტივში, დაენახათ არსებულ რეალობაზე მეტი. მაგალითად, მან რეის ფოტოები, ბევრად უფრო არარეალური და სიურეალისტურია, ვიდრე მისივე შესრულებული, ადრეული პერიოდის ფერწერა. A<br />საქართველომ, მალევე აუბა ფეხი, იმ პერიოდის ევროპულ ცხოვრებაში მიმდინარე პროცესებს. 1846 წელს, ფოტოგრაფია ჩვენს ქვეყანაშიც შემოდის და საკმაოდ კარგადაც ვითარდება.<br /><br />როდესაც დუშეთის ერთი სოფლის ერთი ღარიბი უნაგირების ოსტატის, სოლომონისა და მისი მემაქმანე მეუღლის , მარინეს ოჯახში, კიდევ ერთი შვილი, ალექსანდრე დაიბადა, ალბათ ვერავინ წარნმოიდგენდა რომ წლების შემდეგ სწორედ იგი გახდებოდა ქართული ფოტოგრაფიის პატრიარქი.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YAqvo8zxI/AAAAAAAAAQM/vLbm2nsT1cA/s1600-h/11.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YAqvo8zxI/AAAAAAAAAQM/vLbm2nsT1cA/s320/11.jpg" /></a><br /></div><br />როცა პირველად დადგა ობიექტივს მიღმა 14 წლის იყო და მას შემდეგ სხვა საქმის კეთებაზე არც უფიქრია. თბილისში მარტო ჩამოვიდა და ხატმწერსა და ფოტოგრაფს , ვინმე ხლემოვს დაუდგა შეგირდად. სწორედ ხლემოვმა ასწავლა, პირველ ქართველ ფოტოგრაფს ფოტოგადაღება და მხატვრობა. მოგვიანებით ალექსანდრე როინაშვილი, თავად გახსნის თავის საკუთარ სახელოსნოებს:“სასურათხატოს”, “რემბრანდტს” და “ამხანაგობას”.<br /><br />Aლექსანდრე როინაშვილის მიერ გადაღებული ძველი ისტორიული ძეგლების , ქალაქის ხედებისა და საზოგადო მოღვაწეების პორტრეტებით, ფოტოგრაფია ქართული ინტელიგენციის სახლებში შევიდა და სასტუმრო ოთახებისა და კაბინეტების კედლებზე, საპატიო ადგილი დაიკავა.<br /><br />“როინაშვილმა უაღრესად ღირებული ფოტომემკვიდრეობა დაგვიტოვა. ღომ შევადაროთ იმ პერიოდის ქართული და ევროპული ფოტოგრაფია, ვნახავთ რომ ქართიული ფოტოგრაფია ზუსტად იმავე სიმაღლეზე დგას, რომელზეც ევროპული. იმ პერიოდის ქართულმა კულტურულმა ცხოვრებამ ფეხი აუბა ევროპაში მიმდინარე პროცესებს და უფრო მეტიც, 20-30 იან წლებში, თბილისი არის ევროპული მოდერნიზმის ერთ-ერთი ცენტრი. Fფოტოტექნიკის თვალსაზრისითაც, უნდა ითქვას რომ , ის ტექნიკა, რაც მაშინ როინაშვილს ჰქონდა, არაფრით ჩამოუვარდებოდა იმ პერიოდში ევროპაში არსებულ საუკეთესო ფოტოაპარატებს” – გურამ წიბახაშვილი (“ღამის საუბრები”)<br /><br />იმ დროს, ევროპაში, ფოტოატელიეები, ითვლებოდა კულტურულ “ოაზისებად”, სადაც თავს იყრიდნენ, სხვადასხვა ქვეყნებიდან, მოწინავე მოაზროვნე ხელოვანები. ფოტოსალონები, იყო ის ერთადერთი ადგილი, სადაც , პროგრესულად მოაზროვნე, თუმცა რეგრესირებული ცნობიერების მქონე საზოგადოების მიერ მარგინალიზებულ მხატვრებსა თუ თეტარის მსახიობებს, მწერლებსა თუ პოეტებს, თვითრეპრეზენტაციის საშუალება Eეძლეოდა. მაგალიტად მაშIნ როცა ევროპაში იმპრესიონისტებს დაუხურეს ყველა საგამოფენო სივრცე, არ აძლევდნენ საშუალებას, თავიანთი შემოქმედების გამოფენისა, ცნობილი ფრანგი ფოტოგრაფის, ნადარის სახელოსნო, იყო ის ერთადერთი კულტურული სივრცე, რომლის კარიც, მარგინალიზებული იმპრესიონისტებისთვის გაიხსნა.<br /><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YAVZfHksI/AAAAAAAAAQE/u-sDMI50RuI/s320/e5e0c81b24fc.jpg" /><br /><br />ეს ევრპული ტრადიცია, საქართველოშიც შემოვიდა და სწორედ ალექსანდრე როინაშვილის ფოტოატელიეები იქცა, ქართული კულტურული ცხოვრების ეპიცენტრად.Aაქ იკრიბებიან : ილია ჭავჭავაძე, იაკობ გოგებაშვილი, ალექსანდრე ყაზბეგი, ვაჟა, დიმიტრი ყიფიანი, ივანე მაჩაბელი, ეკატერინე გაბაშვილი, ბარბარე ჯოჯრაძე და სხვა მრავალი.<br /><br />როინაშვილის ფოტოსახელოსნოს ჰქონდა ისეთი დატვირთვა, ქართულ კულტურულ ცხოვრებაში, როგროც ნადარის ფოტოატელიეს, ფრანგულ საზოგადოებრივ და კლტურულ ცხოვრებაში. როინაშვილმაც, ნადარის მსგავსად, არაერთხელ დაუთმო თავისი კულტურული სივრცე , მარგინალიზებულ ხელოვანებს. ქართული თეატრალური დასი აქვსენტი ცაგარელის ხელმძღვანელობით, წლების განმავლბაში, სწორედ როინაშვილის ფოტოსალონში ატარებს რეპეტიციებს. “მომწიფდა ნიადაგი მუდმივი თეატრალური დასის დაარსებისა, გამოჩნდნენ ადამიანები, რომლებმაც დიდად შეუწყვეს ხელი, ამ საქმეს, მათ შორისაა ალექსანდრე როინაშვილიც”- წერს , ავქსენტი ცაგარელი.<br />&nbsp;aლექსანდრე როინაშვილი, იყო ერთ-ერთი პირველი ინიციატორი , ეროვნული მუზეუმის შექმნისა. “რუსეთის იმპერიაში თიტქმის არც ერთი ერი, არ მოიპოვება, რომ საკუთარი სახლი, ანუ მუზეუმი არ ჰქონდეს. ჩვენ კი, რომელთაც უპირატესობა გვაქვს წარსულის დიდებითა , ხელოვნებითა, მწიგნობრობითა, აზრადაც არ მოგვდის რომ დავაარსოთ ამგვარი ეროვნული სახლი. რათა დაინახოს მომავალმა თაობამ, თავისი წარსული, ტავისი დიდება”- წერს ის, გზათ “ივერიაში”.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YBOg3D11I/AAAAAAAAAQc/3VmFZGNC5o4/s1600-h/13.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YBOg3D11I/AAAAAAAAAQc/3VmFZGNC5o4/s320/13.jpg" /></a><br /></div><br />შამწუხაროდ, ეროვნული მუზეუმის გახსნის იდეა, როინაშვილმა ვერ განახორციელა, სამაგიეროდ ის ქმნის “მოძრავ, კავკასიურ მუზეუმს”. ძველი ქართული საბრძოლო და სამუშაო იარაღები, სამხედრო აღკაზმულობა, სპილენძისა და ვერცხლის ჭურჭელი, უმდიდრესი ფოტომასალა- ამ ყველაფერს, ალექსანდრე როინაშვილმა ერთად მოუყარა თავი და ქართული კულტურისა და ხელოვნების ნიმუშები, არაერთხელ გამოფინა რუსეთის სხვადასხვა ქალაქებში: პეტერბურგში, სარატოვში, ასტრახანში, სამარაში, მოსკოვში.<br /><br />Aლექსანდრე როინაშვილი 52 წლის ასაკში გარდაიცვალა. “ის მოუკვდა თავის ერს, მოუკვდა ქართველობას, რომლის ბედი და უბედურებაც, თავის ბედად და უბედობად გაიხადა. Mმან არარასგან შექმნა საქმე. Aარარასგან შეიძIნა ქონება. ჩვენ ქართველებს გვიცვენა მაგალითი იმისა, თუ რის შემძლებელია ცალკე კაცი, თუ იმხნევებს და გაირჯება და არ შეუშინდება გარემოებას. მის მიერ განვლილი, ღვაწლით დაქნილი გზა, მტელი სკოლაა და მწვრთნელია ყველასი, ვისაც კი კაცობისთვის გული ერჩის (...)ალექსანდრე როინაშვილმა, ტავისი უჩინარი სახელი და გვარი, ღირსსახსენებლი გახადა თავის ქვეყანაში.”- ასე გამოეხმაურა ილია ჭავჭავაძე, პირველი ქართველი ფოტოგრაფის გარდაცვალებას.<br /><br />ალექსანდრე როინაშვილის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ქონება ტავისივე ანდერძის მიხედვით, წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას გადაეცა. Mმალევე, მისი ფოტოსალონიც დაიხურა და ფოტოებისა და ნეგატივების უმეტესობა გაიყიდა, სამუზეუმო ექსპონატები კი სხვადასხვა მუზეუმებს გადაეცა.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YBk-WGktI/AAAAAAAAAQk/gJRmEDd8rg4/s1600-h/52874856tx2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YBk-WGktI/AAAAAAAAAQk/gJRmEDd8rg4/s320/52874856tx2.jpg" /></a><br /></div><br />რონაშვილის ფოტონამუშევრების უდიდესი ნაწილი, ცნობილმა ფოტოგრაფმა, დიმიტრი ერმაკოვმა შეიძინა და ისინი ტავის საკუთარ კოლექციას მიუერთა, თანაც ისე რომ, ფოტოებიდან ალექსანდრე როინაშვილს ხელმოწერები გაქრა. Aამიტომცა, ბევრი ფოტო, რომელიც სინამდვილეში როინაშვილის გადაღებულია, წლების განმავლობაშI ერმაკოვის შემოქმედებად მიიჩნეოდა და ქართველი ფოტოგრაფიც , მის ჩრდილში მოექცა.<br />როინაშვილის ნამუშევრების , კვლავ ქართველი ერისთვის დაბრუნება, ექვთიმე თაყაიშვილის თაოსნობით მოხერხდა. მან შეიძინა ერმაკოვის ფოტოგრაფიული მემკვიდრეობა, როინაშვილის ნეგატივების ჩათვლით და მოგვიანებით ის ისტორიის მუზეუმს გადასცა.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YBqSfA8wI/AAAAAAAAAQs/jkScy1h-Idw/s1600-h/10.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/S0YBqSfA8wI/AAAAAAAAAQs/jkScy1h-Idw/s320/10.jpg" /></a><br /></div><br />მიუხედავად იმ დიდი დაფასებისა და პატივისა, რაც ალექსანდრე როინაშვილს, ქართველი ხალხისგან სიცოცხლეშივე ერგო, მომავალი თაობებისთვის მიი სახელი ჩრდილში მოიქცა. ალბათ ამიტომაც უწოდებდა მას ილია ჭავჭავაძე “უჩინარ კაცს”. სამწუხაროა, რომ მისი გარდაცვალებიდან ას წელზე მეტია გასული, და ის დღემდე “უჩინარ კაცად” რჩება.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-1953619544384282283?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-42584444090580995532009-12-16T23:54:00.002+03:002009-12-16T23:56:34.944+03:00.ოქტომბრის თვეში, ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმში, კირილე და ილია ზდანევიჩების გამოფენა გაიხსნა. Gგამოფენაზე წარმოდგენილი იყო კლუბ “ილიზადის” პრეზიდენტის, ფრანსუა მერესა და საქართველოს ეროვნული მუზეუმის არქივებში დაცული 50-მადე ნამუშევარი , რომელთა უმეტესობა, საქართველოს საგამოფენო სივრცეებში წარმოდგენილი არასოდეს ყოფილა .<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylHsJxQ_0I/AAAAAAAAAPc/7WI8nu7FXWs/s1600-h/gimnazieli+i+da+k+zdanevichebi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylHsJxQ_0I/AAAAAAAAAPc/7WI8nu7FXWs/s320/gimnazieli+i+da+k+zdanevichebi.jpg" /></a><br /></div>კირილე ზდანევიჩის მიერ, ქაღალდზე და ტილოზე შესრულებული ფერწერული ნამუშევრები, წიგნების ილუსტრაციები, ფოტოები, ესკიზები, ილია ზდანევიჩის უნიკალური დღიური, რომელშიც დეტალურად აღწერს, ნიკო ფიროსმანის, როგორც მხატვრის აღმოჩენის ისტორიას, ასევე , ესკიზები, შანელის სამოდელო სახლისთვის, თურქთის ტერიტორიაზე არსებული ქართული ტაძრების გეგმები, უნიკალური საარქივო მასალა - ამ ყველაფრის ნახვის საშუალება ქართველ დამთავლიერებელს ერთი თვის განმავლობაში ჰქონდა.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylH8pPD8TI/AAAAAAAAAPk/CDIDZ_I2S_s/s1600-h/jpg_kirill_-Sighnaghi_1964_copy-9dd9f.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylH8pPD8TI/AAAAAAAAAPk/CDIDZ_I2S_s/s320/jpg_kirill_-Sighnaghi_1964_copy-9dd9f.jpg" /></a><br /></div><br />&nbsp;და მაინც, ვინ იყვნენ კირილე და ილია ზდნავეიჩები? – პოლონური წარმოშობის ქართველი ძმები, რომელთა სახელებთანაც, ბუნებრივად ასოცრიდება, მეოცე საუკუნის ქართული ავანგარდი. <br /><br />მძლავრმა კულტურულ-რევოლუციურმა მოძრაობამ რომელიც 1916 წელს ციურიხში გაჩნდა და რომელიც დადაიზმის სახელწოდებითაა ცნობილი, ევროპისა და ამერიკის მრავალი ქალაქი მოიცვა: პარიზი, ბერლინი, კიოლნი, ნიუ-იურკი და თბილისი. Eეს მოძრაობა, საქართველოში, სწორედ ძმებ ზდანევიჩების დამსახურებით შემოვიდა და განვითარდა. თბილისი იყო ერთადერთი ქალაქი, სადაც ხელოვნების ეს მიმდინარეობა, ფუტურიზმს შეერწყა და ის ერთი საერთ სახელწოდებით: ავანგარდიზმით მოიხსენება. გასული საუკუნის 20 იანი წლების თბილისური ავანგარდიზმის ავანგარდში კი ძმები ზდანევიჩები დგანან.<br /><br />ზდანევჩები თბილისში აყალიბებნ პირველ ფუტურისტულ ჯგუფს- “41 გრადუსი”. Eესაა დადაისტ-ანარქისტული პოეტური გაერთიანება, რომელმაც, შექმნა “ზაუმი”, - როგორც პოეზიიც პრინციპულად ახალი, მოდერნისტული მიმდინარეობა.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylIJLfJvhI/AAAAAAAAAPs/wg5VXqlISP0/s1600-h/DSC02974_resize_resize.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylIJLfJvhI/AAAAAAAAAPs/wg5VXqlISP0/s320/DSC02974_resize_resize.JPG" /></a><br /></div><br />ილია პოეტია, ხელოვნების ისტორიის სპეციალისტ ტიპოგრაფიის დიდი ოსტატი და ერთ-ერთი ყველაზე ექსტრაორდინარული გამომცემელი, რომელთანაც თანამშრომლობდნენ, ევროპული კულტურის ისეთი უდიდესი ფუგურები, როგორებიც არიან პიკასო და მაქს ერნტსი. პარიზში ის მეგობრობს ყველაზე პერსპექტიულ პოეტებთან და იგონებს ქსოვილების ესკიზებს, ცნობილისამოდელო სახლებისთვის. 1927 წლიდან , ის ხელმძღვანელობს კოკო შანელის სამოდელო სახლის ქსოვილების ქარხანას.<br /><br />Aრანაკლებ საინტერესო ხელოვანია კირილე ზდანევიჩი- ფერ,წერი, გრაფიკოსი, თეატრის მხატვარი. Eის იყო მხატვარი, რომლის ნიჭით, თვით პიაკსოც კი აღფრთოვანდა, და პარიზში გამართულ გამოფენაზე, კირილეს ტილოს გვერდით, პიკასმ კედელზე მიაწერა “5+პიკასო”- სე შეაფასა უდიდესმა მხატვარმა, კირილე ზდანევიჩი,.<br /><br />კირილე მალევე იქცევა რეპრესიების სამიზნედ. Mმას იაძულებენ, დაექვემდებაროის ოფიციაულურ საბჭოთა ხელოვნების წესებს . კირილე იძUლებულია, თავისი ნიჭი გამოიყენოს, მხოლოდ თეატრის დეკორაციების გასაკეთებლად. 1960-იანი წლების საზღვრების გახსნის შემდეგ,კირილეს საშუალება მიეცა, ქასულიყო თავის ძმასთან, საფრანგეთში. საბჭოთა მხატვრობის მარწუხებისგან გათავისუფლებული მხატვრის ტილოები, ნელ-ნელა კვლავ იბრუნებენ სეზანისთვის ჩვეულ ხალას ფერებსა და ომამდელი საფრანგეთიის დიდი მიმდინარეობებით შთაგონებულ ფორმებს.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylIiXBL4aI/AAAAAAAAAP0/H2zO3w0ZJak/s1600-h/i.z.+feradi+kolaji.+1918.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylIiXBL4aI/AAAAAAAAAP0/H2zO3w0ZJak/s320/i.z.+feradi+kolaji.+1918.jpg" /></a><br /></div><br />ძმები ზდანევიჩების განსაკუთრებული დამსახურება , უდიდესი ქართველი მხატვრის, ნიკო ფიროსმანის აღმოჩენაა. რომ არა ზდანევიჩები , შესაძლოა ნიკო ფოიროსმანის ტილოებს ჩვენამდე ვერც მოეღწია. ზდანევიჩები იყვენენ, ფიროსმანის ტილოების პირველი კოლექციონერები და ამ გზით მათ უამრავი ტილო გადაარჩინეს დაკარგავს და განადგურებას. ზდანევიჩებმა უდიდესი წვლილი შეიტანეს ფიროსმანის პოპულარიზაციაშ, არა მარტო საქართველოში, არამედ მთელ ევროპაშიც. სწორედ ილია ზდანევიჩის დამსახურებაა ფიროსმანისა და პიკასოს დაახლოებაც<br /><br />ღოგორც, საქართველოში საფრანგეთის საელჩოს კულტურის ატაშე, ჟოელ ბასტენერი, ამბობს, ერთ-ერთ ინტერვიუში, ძნელია იპოვო მსოფლიო კულტურის ისტორიაშI, ადამიანი, რომელმაც ისე დააკავშირა ორი ქვყნის კულტურა ერთმანეთს, როგორც ეს , ძმებმა ზდანევიჩებმა: მოახერხეს <b>“სწორედ ზდანევიცები იქვნენ ის ხელოვანები, რომლებმაც, ფიროსმანისა და პიაკსოს დაკავშIრებით, ერთმანეთს დააახლოს ქართული და ფრანგული ავანგარდისტული ხელოვნება. თქვენ კარგად იცით ზდანევიცები, როგორც ქართველი ხელოვანები, ადამიანები, რომლებმაც ქართულ კულტურის განვითარებისთვის ბევრი გააკეთეს, თუმცა , ვფიქრობ, ნაკლებად იცით ის, თუ რა დიდი როლი თამაშა ილია ზდანევიჩმა, მეოცე საუკუნის ფრანგულ კულტურულ ცხოვრებაში.”- </b>ჟოელ ბასტენერი.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylI-FQJBeI/AAAAAAAAAP8/-umdqhHxRAk/s1600-h/i.z.+moxsenebis+afisha+1922.tif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SylI-FQJBeI/AAAAAAAAAP8/-umdqhHxRAk/s320/i.z.+moxsenebis+afisha+1922.tif" /></a><br /></div><br />სწორედ საფრაგეთის საელჩო და ჟოელ ბასტენერი, საქართველოს ეროვნულ მუზეუმთან ერთად, იყვნენ ამ მართლაც უნიკალური გამოფენის ორგანიზატორები. Gიდეა კი, კირილე ზდანევიჩის ერთ-ერთ შთამომავალს, თავადაც მხატვარს, ყარამან ქუთათელაძეს ეკუთვნის. ქართული მოდერნიზმის მამებად წოდებული მხატვრების გამოფენამ ერთ თვეს გასტანა. Nოემბრის თვეში, მათი ნამუშევრები კვლავ საფრანგეთისა და საქართველოს მუზეუმევბის საცავებში დაბრუნდა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-4258444409058099553?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-80842990721748405202009-11-24T23:15:00.003+03:002010-01-17T01:15:25.067+03:00<div style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br /></div><div style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><br /></div><br />ჩავარდნა მქონდა, საუკუნეა არ დამიპოსტავს, მაგრამ გამოვსწორდები, პირობას ვდებ: )<br /><br />ხოდა დღეს მინდა ერთ ქალზე გიამბოთ...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww95W-17xI/AAAAAAAAAPE/ag3VRhPdalg/s1600/430px-Krzyzanowski_Dagny_Juel.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww95W-17xI/AAAAAAAAAPE/ag3VRhPdalg/s320/430px-Krzyzanowski_Dagny_Juel.jpg" /></a><br /></div>“სიყვარულის ქალღმერთი “_ ასე უწოდებენ ცნობილ ნორვეგიელ მწერალს,<b> დაგნი იუველს.</b> მწერალს, რომელმაც სახელი გაითქვა არა იმდენად თავისი შემოქმედებით, რამდენადაც საინტერესო ცხოვრებით. ის იყო XIX საუკუნის ევროპული კულტურის უმნიშვნელოვანესი ფიგურა, მრავალი შემოქმედის შთაგონების წყარო, ფიქრისა და აზრის მიმცემი, მუზა. (მათ შორის ყველაზე ცნობილია,<b> ნორვეგიელი ექსპრესიონისტი მხატვარი, ედვარდ მუნკი</b>, რომლის ტილოების უმრავლესობაზეც, სწორედ, დაგნი იუველია გამოსახული)<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww5Ja-6urI/AAAAAAAAAOU/0X4Znl0PqVA/s1600/munch90.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww5Ja-6urI/AAAAAAAAAOU/0X4Znl0PqVA/s320/munch90.jpg" /></a><br /></div><div align="left"><b>დაგნი იუველი კავკასიაში მოგზაურობისას, კერძოდ, საქართველოში დაიღუპა და თბილისშია დაკრძალული</b>, ამიტომ, მისი ცხოვრებისა და მოღვაწეობის გაცნობა, ჩვენთვის ერთიორად საინტერესო უნდა იყოს.<br /><br /><br /><span style="color: #351c75;"><i><b>ყველაფერი დაიწყო ასე...</b>&nbsp;</i></span><span style="color: purple;"><i><br /><br /></i></span><i> </i>1891 წლის შემოდგომის ერთ გრილ საღამოს, ბერლინის რომელიღაც ქუჩის ერთ მიყრუებულ კაფეში თავის მეგობრებთან ერთად იჯდა ცნობილი ნორვეგიელი მხატვარი <b>ედვარდ მუნკი</b>, ისინი სვამდნენ ლუდს და საუბრობდნენ ხელოვნებაზე. ასე ხდებოდა ყოველ საღამოს. სწორედ, ეს, ერთი შეხედვით უსახური კაფე, გახლდათ XIX საუკუნის ევროპის კულტურული ცხოვრების ნამდვილი ეპიცენტრი. აქ იკრიბებოდნენ უდიდესი შემოქმედები. ტარდიცია არც იმ საღამოს დარღვეულა...<br /><div align="left"><div align="right" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww5aeKHK6I/AAAAAAAAAOc/pvpNuKTtsr0/s1600/munch96.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww5aeKHK6I/AAAAAAAAAOc/pvpNuKTtsr0/s320/munch96.jpg" /></a><br /></div><br /></div><div align="left">საუბარში გართულ მხატვარს, არც კი შეუმჩნევია, როგორ შემოაღო კარი უმშვენიერესმა ქალბატონმა. ის მხატვარს მიუახლოვდა, გვერდით მიუჯდა და ერთი ამოსუნთქვით გამოცალა ღვინით სავსე ჭიქა. ამ საღამოს შემდეგ, მას <b>“ბოჰემის დედოფალს”</b> უწოდებდნენ.<br /><br /></div><div align="left">ეს ქალბატონი, ნორვეგიის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი და წარჩინებული ოჯახის შვილი, <b>დაგნი იუველი</b> გახლდათ. დაგნი ბოჰემური ცხოვრებისთვის იყო გაჩენილი, უყვარდა სმა და დროსტარება. იცვამდა ექსტრავაგანტულად, ყველასგან განსხვავებულად, თუმცა ელეგანტურად და მოხდენილად. ღიმილში კი, ისეთი უცნაური სითბო ჰქონდა გამომწყვდეული, რომ ერთიანად ატყვევებდა ირგვლივ ყველას.<br /></div><div align="left"><br /></div><div align="left">მხატვარი სუნთქვაშეკრული უყურებდა დაგნის, შესაფერის სიტყვებს ვერ პოულობდა, გონს რომ მოეგო, დაგხატავთო, სთხოვა...<br /><br /><br /><div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww5ypNJJbI/AAAAAAAAAOk/aHkP7VUfb2M/s1600/dr-bod-021307-01munchi...+dead+lovers.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww5ypNJJbI/AAAAAAAAAOk/aHkP7VUfb2M/s320/dr-bod-021307-01munchi...+dead+lovers.jpg" /></a><br /></div><br />იმხანად, ხშირად ხედავდნენ ბერლინის წვიმიან ქუჩებში მოსეირნე წყვილს -დაგნის და ედვარდს... დაგნი მხატვრის რთულ და შავბნელ ცხოვრებაში ერთადერთი გამონათება იყო. მათი ურთიერთობა მალევე დაიდაღა ხელოვნების მხურვალე სუნთქვით. დაგნი ედვარდის მუზა გახდა...<br /></div><div align="left"><br /></div><div align="left">დაგნი და ედვარდი ყველგან ერთად დადიოდნენ, სვამდნენ, ერთობოდნენ, ერთად ქმნიდნენ სამყაროს, რომელშიც ცხოვრება მოსწონდათ ... ეს გიჟური რომანი ორიოდ წელიწადს გაგრძელდა. ბოჰემური ცხოვრების მოყვარულ დაგნის, მალევე მობეზრდა მხატვართან თანაცხოვრება და ახალი თავგადასავლების საძიებლად წავიდა.<br /><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><span style="color: #351c75;"><br /></span><br /><div align="left"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww68P3s60I/AAAAAAAAAOs/99iHcY4G1Vc/s1600/Stachu_Dagny.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww68P3s60I/AAAAAAAAAOs/99iHcY4G1Vc/s320/Stachu_Dagny.jpg" /></a><i><b><span style="color: #351c75;">უიღბლო ქორწინება&nbsp;</span></b><br /><br /><br /></i>1893 წლის აგვისტოს თვეში, ცნობილმა პოლონელმა მწერალმა, <b>სტანისლავ პშიბიშევსკიმ</b>, მიატოვა თავისი კანონიერი მეუღლე და სამი შვილი, ცოლად კი დაგნი იუველი შეირთო მოგვიანებით, სტანისლავის პირველი მეოუღლე თავის ოთახში გარდაცვლილი იპოვეს, სტანისლავი კი მის მკვლელობაში დაადანაშაულეს და დააპატიმრეს, თუმცა მალევე გაირკვა, რომ მის პირველ მეუღლეს, დიდი რაოდენობით საძილე წამლები ჰქონდა მიღებული. მან თავი მოიკლა. სტანისლავი უდანაშაულოდ ცნეს.<br /></div></div><div align="left"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww9Iqg5SCI/AAAAAAAAAO0/e8VlcSF6s04/s1600/munch103.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww9Iqg5SCI/AAAAAAAAAO0/e8VlcSF6s04/s320/munch103.jpg" /></a><br /></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww9Iqg5SCI/AAAAAAAAAO0/e8VlcSF6s04/s1600/munch103.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><br /><br /></div><div align="left">ქალის სიკვდილში, ნებსით თუ უნებლიეთ, დამნაშავე დაგნიმ, უარი განაცხადა სტანისლავისა და მისი ყოფილი ცოლის სამი შვილის გაზრდაზე.<br /></div><div align="left"><br /></div><div align="left">არც პოლონელი მწერლისა და დაგნის თანაცხოვრება გამოდგა ხანგრძლივი და ბედნიერი, მათ ორი შვილი ეყოლათ, თუმცა განშორებას ვერც ამან &nbsp;შეუშალა ხელი.<br /></div><div align="left"><br /></div><div align="left">დაგნი სტანისლავთან ერთად კრაკოვში გადავიდა საცხოვრებლად, აქ სტანისლავმა დააარსა საზოგადოებრივი ჟუნალი, რომელსაც წლების მანძილზე თავადვე რედაქტორობდა. ის გახდა მთავარი მოქმედი ფიგურა ახალგაზრდა პოლონელთა შორის.<br />სტანისლავი კრაკოვში თავისი უახლოესი მეგობრის მეუღლეს დაუახლოვდა და მასთან გააბა რომანი, დაგნი კი მიატოვა. თავის მხრივ, მეუღლეზე განაწყენებული დაგნი ერთდროულად სამ მამაკაცთან გაეხვია სასიყვარულო ურთიერთობაში. ერთ-ერთი მათგანი იყო პოლონელი-რუსი ოფიცერი <b>ვლადისლავ ემერიკი,</b> რომელსაც სიგიჟემდე შეუყვარდა დაგნი.<br /><span style="color: #444444;"><b><br /></b></span><b><i><span style="color: #351c75;">უცნაური დასასრული...</span></i></b><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww9qky7IQI/AAAAAAAAAO8/ID37Z6OG5rs/s1600/DJP.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww9qky7IQI/AAAAAAAAAO8/ID37Z6OG5rs/s320/DJP.jpg" /></a><br /></div><br />დაგნი თავის შვილთან ერთად ემერიკს კავკასიაში სამოგზაუროდ გაჰყვა. ისინი ჩამოვიდნენ <b>თბილისში</b> და დღევანდელი <b>ალექსანდრეს ბაღის</b> მახლობლად, ერთ პატარა სასტუმროში დაბინავდნენ. ეს მოგზაურობა საბედისწერო გამოდგა დაგნისთვის.<br /></div><div align="left"><br /></div><div align="left">გაურკვეველი მიზეზის გამო , 1901 წლის 5 ივნისს, ემერიკმა სასტუმროს ნომერში მძინარე დაგნი იარაღის ერთი გასროლით გამოასალმა სიცოცხლეს. ამ ფაქტს შეესწრო დაგნის მცირეწლოვანი ვაჟიც. რამდენიმე დღის შემდეგ, ემერიკმაც სცადა თვითმკვლელობა.<br /><b>დაგნი თბილისში დაკრძალეს.</b><br /></div><div align="left"><br /></div><div align="left">ამ დღის შემდეგ, უამრავ მითსა თუ რეალობას ჰყვებიან მის გარდაცვალებაზე, და საერთოდ, მის ცხოვრებაზე. მიუხედადავდ იმისა, რომ საუკუნეზე მეტია გასული, დღემდე არ ნელდება ინტერესი დაგნის ცხოვრების მიმართ.<br /><br /></div><div align="left"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww95W-17xI/AAAAAAAAAPE/ag3VRhPdalg/s1600/430px-Krzyzanowski_Dagny_Juel.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"></a><br /></div><b>“ის არ იყო ამ სამყაროსთვის გაჩენილი“ – მოგვიანებით, ასე პასუხობს ემერიკი გამომძიებლის მიერ დასმულ კითხვაზე –“რატომ ესროლეთ?”</b><br /><br /></div><div align="left"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww-KmlO9gI/AAAAAAAAAPM/Xe3hpwzrFL0/s1600/Nowy_grob_dagny.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sww-KmlO9gI/AAAAAAAAAPM/Xe3hpwzrFL0/s320/Nowy_grob_dagny.jpg" /></a><br /></div>რაც შეეხება ედვარდ მუნკს, იგი ცხოვრების ბოლომდე ერთგული დარჩა თავისი ერთადერთი სიყვარულისა. ის არ დაქორწინებულა.<br /><br />დაგნიმ სიკვდლის შემდეგაც განაგრძო არსებობა ედვარდის სამყაროში, მის ტილოებზე.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ჟურნალი "რიწა". 2008<br /></div><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-8084299072174840520?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-35540363418561695252009-11-07T19:37:00.007+03:002009-11-24T23:20:23.181+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvWlmxM7kaI/AAAAAAAAAOE/uHDha7LkrfU/s1600-h/DSCN2919.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvWlmxM7kaI/AAAAAAAAAOE/uHDha7LkrfU/s320/DSCN2919.JPG" /></a><br /></div>&nbsp;დღეს აქციაზე ვიყავი . ვინც ერთხელ მაინც ყოფილა, ჟურნლისტის ამპლუაში, საპროტესო აქციებზე, ადვილად გაიგებს ჩემს ახლანდელ მდგომარეობას...დაქანცული, დაღლილი, უარყოფითი ენერგიით სავსე , ასე ვარ ახლა :(<br /><br />ბავშვობიდან მაქვს "ფობია", მასისასდმი ( გადატანითი და არაგადატანითი მნიშვნელობით) სული მეხუთება, როცა ბევრ ხალხში ვარ.<br /><br />მაგრამ მე ვინ მკითხავს... ხშირად მიწევს მიტინგებზე და აქციებზე ბოდიალი :( ცოტა შემაღლებული ადგილიდან ვუყურებ ხოლმე , შეკრებილებს... საოცარი სანახაობაა<br /><br />ყველა ერთმანეთს ჰგავს.... ნაკვთები, გამოხედვა განსხვავებულია, მაგრამ ყველას ერთი იერი აქვს, თითქოს. არა მარტო აზროვნებიტ, ვიზუალურადაც ემსგავსებიან ერთმანეთს....<br />ყველას ერთი ემოცია აქვს და ყველა ზუუუსტად ერთნაირად გამოხატავს ამ ემოციას....<br /><br />აზროვნებაზე აღარ ვლაპარაკობ... ნულის დონეზეა აზროვნება , ფიქრი , განსჯა<br /><br />კოლექტივი, კოლექტივი, კოლექტივი....<br /><br />როცა იქ ვარ , როცა შემაღლებული ადგილიდან ვაკვირდები სახეებს... მაშინ ყველაზე მეტად მიჩნდება სურვილი, პრეს კარტა მოვიგლიჯო, ავვარდე სცენაზე და პირში გავჩარო ძალიან პატრიოტული სიფათით , სიტყვითგამომსვლელ პოლიტიკოსსს,<br />დიქტოფონი და ფოტოაპარატი იქითკენ ვიფრიიალო, სადაც ხალხია (იქნებ ვინმეს თავშიც მოხვდეს.. უხ )<br />და გავიქცე, სულმოუთქმელად გავიქცე , სადმე შევიყუჟო თვალები დავხუჭო მაგრად მაგრად და ყურებში თითები გავირჭო...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-3554036341856169525?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-25037875388643563182009-11-07T00:32:00.003+03:002011-10-18T11:08:16.584+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvSVxchITlI/AAAAAAAAAN0/KWJMz-UBCnk/s1600-h/books.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvSVxchITlI/AAAAAAAAAN0/KWJMz-UBCnk/s320/books.jpg" /></a></div><br /><br />დიდი მადლობა ჩემს კუნკულა, დანცალები, დუნცალები, გოგოს , <a href="http://13endorfini13.blogspot.com/">კაწის</a>&nbsp; , დატაგვისთვის<br /><br /><span style="color: #351c75;"><b>1. წელს წაკითხული წიგნებიდან რომელი იყო ყველაზე შთამბეჭდავი</b></span><br /><span style="color: #351c75;"><b>&nbsp;</b></span>კაფკას "მეტამორფოზა"<br /><br /><span style="color: #351c75;"><b>2. სამი ყველაზე საყვარელი პოეტი</b></span><br />&nbsp;რილკე, ნიშნიანიძე , პაოლო (და საერთოდ ცისფერყანწელები)<br /><br /><br /><span style="color: #351c75;"><b>3. სამი ყველაზე საყვარელი მწერალი</b></span><br />&nbsp;1. აკუტაგავა,2 . კაფკა 3. ფოლკნერი<br /><br /><br /><span style="color: #351c75;"><b>4. რომელ წიგნზე გიტირიათ?</b></span><br />ჭილაძე "გზაზე 1 კაცი მიდიოდა".<br /><b><span style="color: #351c75;"><br />5. რომელ წიგნს დასცინეთ?</span></b><br />გი დე <b>მოპ</b>(ა)<b>სა</b>(ნი) "ლამაზი მეგობარი"<br /><br /><br /><b><span style="color: #351c75;">6. რომელ მწერალს მისცემდით ნობელის პრემიას?</span></b><br />ოთარ ჭილაძეს და ჯემალ ქარჩხაძეს<br /><b></b><br /><br /><span style="color: #351c75;"><b>7. საყვარელი ციტატა წიგნიდან -&nbsp;</b></span><br />&nbsp;ვერ ვიხსენებ ვერაფერს<br /><br /><span style="color: #351c75;"><b>9. რომელი წიგნის პერსონაჟია ყველაზე ახლოს თქვენს პიროვნებასთან?</b></span><br /><span style="color: #351c75;"><b>.......&nbsp;</b></span><b><span style="color: #351c75;"><br />10. დათვლილი გაქვთ რამდენი წიგნი წაგიკითხავთ? </span></b><span style="color: black;">&nbsp;</span><br /><span style="color: black;">როგორ უნდა დავითვალო, არ ვიცი, თორემ სიამოვნებით... საინტერესო</span><span style="color: black;">ა </span><b><span style="color: #351c75;"><br /></span></b><br /><br />ვტაგავ, ძალიან საინტერესო ბლოგის პატრონს,&nbsp;<a href="http://dgiurebi.blogspot.com/"> ბათუმელ ჟურნალისტს : )</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-2503787538864356318?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-79096202268856783242009-11-05T22:00:00.001+03:002011-10-18T11:09:15.376+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">მძულს – გამოთაყვანებაში გადაზრდილი თაყვანება და მოდაში შემოსული ათეიზმი. <br />ესაა ჩემი კომენტარი, იმ სიგოიმეზე, რაც დღეს საქართველოში ხდება...<br />ორივე მხარეს არის უდიდესი უვიცობა და სიბნელე! აი ასე!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-7909620226885678324?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-88246627938463156692009-11-05T17:44:00.015+03:002011-10-18T11:15:09.182+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvMKCBsUzyI/AAAAAAAAANM/KXp5-QGKp0M/s1600-h/69E32F38-9A11-4008-AE35-029EDC1FCB9B_mw800_mh600.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400671408077721378" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvMKCBsUzyI/AAAAAAAAANM/KXp5-QGKp0M/s200/69E32F38-9A11-4008-AE35-029EDC1FCB9B_mw800_mh600.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; float: left; height: 150px; margin: 0 10px 10px 0; width: 200px;" /></a><br /><br /><br /><br />ბევრი რამ უკვე აშენდა, ბევრიც მალე აშენდება. შეამჩნევდით სარეკლამო აბრებს , ქალაქის სხვადასხვა ადგილზე. თქვენი არ ვიცი, და ამათ შემხედვარეს, მე გული მისკდბა. განწყობა მომენტალურად მიფუჭდება , როცა წარმოვიდგენ რომ სულ მალე, თბილისი ასეთი იქნება. არა, არ გეგონოთ , ვინმეს გაკრიტიკება იყოს ჩემი თვითმიზანი, , ან გემოვნებას ვწუნობდე.<br /><br />უბრალოდ ვფიქრობ რომ თბილისი ვერ იხდეს ამ შუშის კონსტრუქციებს. ისედაც ძლივსღა შერჩენილი სიმყუდროვე, სიძველე და რაღაცნაირი ინტიმი, (თუ რა ვიცი რა ჰქვია) ნელ-ნელა, კიდევ უფრო ქრება და ეკარგება. უხ, რამდენი სიცივე მოდის, ამ შუშის შენობებიდან&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvMKiKXwASI/AAAAAAAAANk/hkFor5SA6-4/s1600-h/pixel+-newalliance.info.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400671960163156258" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvMKiKXwASI/AAAAAAAAANk/hkFor5SA6-4/s200/pixel+-newalliance.info.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; float: right; height: 139px; margin: 0 0 10px 10px; width: 200px;" /></a><br /><br /><br />ისედაც საშინალდ უცხო და არაჩემეულია ეს ქალაქი, ახლა კიდევ ეს შუშები<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvMGhKP2AuI/AAAAAAAAAMs/fdLZebpP2aU/s1600-h/216.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400667544903615202" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvMGhKP2AuI/AAAAAAAAAMs/fdLZebpP2aU/s200/216.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; float: left; height: 200px; margin: 0 10px 10px 0; width: 100px;" /></a><br /><br /><br />ყოველთვის მინდოდა პატარა , მყუდრო ქალაქში მეცხოვა, რომლის მოსახლეობაც, ჰა ჰა, ხუთას კაცამდე თუა. ქალაქი, სადაც ვიწრო ქუჩები ქვაფენილითაა მოკირწყლული და ქუჩის განაპირას, ორი ან სამსართულიანი პატარა, ფერადი სახლებია ჩამწკრივებული. სადაც, ადამიანები ველოსიპედებით გადაადგილდებიან და სადაც ავტო-მანქანების გამოჩენა, დიდი იშვიათობაა. მინდა იქ ცხოვრება, სადაც ყველაფერს სიძველის სურნელი ასდის და იქ, სადაც, რაღაცნაირი სიჩუმე და სიმყუდროვეა.<br /><br />მოკლედ , ცუდად ვარ რა.. ძალიან პატარა ვარ თბილისისთვის. მფიტავსმ, მღლის, მღრღნის და მაცარიელებს ეს ქალაქი. იმდენი უარყოფითი ენერგია დაგროვდა, რომ მეშინია ერთხელაც შუაზე არ გასკდეს და გაიგლიჯოს, აქაურობა.<br /><br />ფილტვებში ღრმად ისუნთქავ ჟანგბადს და გრძნობ რომ სხეული მძიმე, აყროლებული ჰაერით გევსება. დადიხარ ქუჩაში და ხედავ უამრავ გაბოროტებულ სახეს, წვრილი, მოჭუტული თვალებით და თხელი, მოკუმული ტუჩებით.<br /><br />ზოგჯერ ისე მინდა დავყრუვდე, მინდა აღარ მესმოდეს მანქანების ხმა, ადამიანების ქოთქოთი,ტირილი, სიცილი, ყვირილი, ფეხის ხმა.. მინდა მხოლოდ საკუტარი ხმა მესმოდეს და სხვა არაფერი .. &nbsp;<span style="font-weight: bold;"> დ ა ვ ი ღ ა ლ ე</span> და იმიტომ. მინდა ჯავშანი ქმონდეს კუსავით, დავპატარავდე, მოვიკუნტო, 20-ად მოვიკეცო, შევძვრე ამ ჯავშანში და აღარ გამოვძვრე, აღარასოდეს<br /><br />ხშირად ვარ ხოლმე ასე... როცა ასე ვარ, სახურავებზე ძრომიალს ვიწყებ, საათობით ვაკვირდები ქვემოთ მოფუსფუსე ჭიანჭველებს<br />.. . უხ, როგორი პატარები და სასაცილოები ჩანან ადამიანები, იქიდან..<br /><br />ბრრრრრრრრ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-8824662793846315669?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-45158810975487387952009-11-04T01:52:00.016+03:002011-09-04T08:23:56.733+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">მადლობა ნან-ს (ან ის) დატაგვისთვის<br /><br /><span style="color: black;"><b>მიყვარს</b></span>: როცა სიცილისგან, თვალებიდან ცრემლები მცვივა<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვოცნებობ</span>:საჭიროზე მეტს<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვფიქრობ:</span> ბუზების მომრავლების კონცეპტუალური სტრუქტურალიზმის ბიოდუალისტურ ტენდენციაზე<br /><br /><span style="font-weight: bold;">მძულს:</span> სიძულვილისთვის ადგილი აღარ დამრჩა :P<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვნანობ</span>: რომ "მდოგვის მარცვალი", დავაბრუნე ისე, რომ ბოლომდე არ წამიკითხავს<br /><br /><span style="font-weight: bold;">კმაყოფილი ვარ:</span> ბოლოს შეძენილი კოლგოტით.. მშვენიერი სახმარია, თან კარგი ხარისხია<br /><span style="font-weight: bold;"><br /><b></b></span><br /><span style="font-weight: bold;">მსურს:</span> საძინებელი ოთახი, შუშის სახურავით... ცა რომ ცანდეს, ისთით...<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">მაღიზიანებს:</span>როცა ვკითხულობ, ან ვწერ და ვიღაც მელაპარაკება<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვგრძნობ:</span> როცა ფეხზე ფეხს მაბიჯებენ<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">მეშინია:</span> სიბნელის. სიმაღლის<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვიცი:</span> ფორტეპიანოზე დაკვრა<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">არ ვიცი:</span> გამრავლების ტაბულა :(((((((<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><br />შემიძლია:</span> გაქცეული თურქის თურქულად მობრუნება<br /><span style="font-weight: bold;"><br /><br />არ შემიძლია:</span> ეკონომიკაზე, პოლიტიკაზე, ფსიქოლოგიაზე ტავდაჯერებულად , თუ რაცაა, საუბარი<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვმეგობრობ:</span> გაგიკვირდებათ და მეგობრებთან<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ვაპატიებ:</span> იმიტომ , რომ მერე მეც მაპატიოს<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვტირი:</span> როცა ძალიან მიხარია (მართლა).<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ვიცინი:</span> გულიანად, იშვიათად.. უფრო ხშირად, ზრდილობის გამო : )<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვეძებ:</span> მარადიულ კითხვებზე პასუხებს და ცემს შავი ფერის საფულეს<br /><span style="font-weight: bold;"><br />ღირსი ვარ:</span> ბედნიერების, თავისუფლების, წარმატების :თვითკმაყოფილი:<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვკარგავ:</span> პერსონა ნონ გრატებს... თვალის დაუხამხამებლად!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">მშურს:</span> მაღალფეხება ქალების<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვემალები:</span> ცუდ ენერგეტიკიან და ბევრი და დამღლელი ლაპარაკის მოყვარულ დამიანებs<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვემტერები:</span> პრიმიტივიზმს... როგორც სახვითი ხელოვნების მიმდინარეობას და როგორც ადამიანების აზროვნების ფორმას<br /><b><br />მაინტერესებს:</b> ქრისტიანული ეზოთერიკა<br /><span style="font-weight: bold;"><br />არ მაინტერესებს:</span> კვანტური ფიზიკა, კინემატოგრაფია<br /><span style="font-weight: bold;"><br />მახსოვს:</span> დაბადებიდან რამდენიმე საათისშემდგომი კადრი... (მართლა.. არ გჯერათ, ვგრძნობ, მაგრამ მაინც )<br /><span style="font-weight: bold;"><br />მრცხვენია:</span> დიიიიდი აუდიტორიის წინაშე, აზრის დაფიქსირების :( :კომპლექს:<br /><span style="font-weight: bold;"><br />უარვყოფ:</span> რძეს<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვავადმყოფობ:</span> ძლიერი იმუნიტეტი მაქვს..<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვმალავ:</span> წონას :D<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვინახავ:</span> თეატრის ბილეთებს<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">მწამს:</span> ქრისტე და ადამიანი<br /><br /><span style="font-weight: bold;">მიკვირს:</span> რატომ არ მიკვირს, ბევრი რამ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">მიხარია:</span> თოვლი რომ მუა<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვჭორაობ:</span> მმ... კი..<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვდარდობ:</span> გლობალური დათბობის შესაძლებლობაზე<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვამაყობ:</span> ახლა დავფიქრდი და არაფრით :(<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვაკეთებ:</span> სოკოს, ნიგვზით... ძალიან მაგრად<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვეფერები: </span> ყველაზე მეტს, მაინც ბაბუს<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">მსიამოვნებს:</span> როცა მაქებენ... მმ თან როგორ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">მესიზმრება: </span>პეპლები, ყვავილები, შოკოლადები, მზე და თოვლი<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვეხმარები:</span> აურა რომ გავიწმინდო (აიშ)<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვეწევი:</span> ქველმოქმედებას, ხანდახან<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">მწყინს</span>: უყურადღებობა<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვხარჯავ:</span> ვაიმე , ფულს თან სულ უაზროდ :(<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვღალატობ:</span> რავი, არავის, მგონი<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვკამათობ:</span> მხოლოდ ძლიერთან<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვუხეშობ:</span> როცა მეუხეშებიან<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვუსმენ:</span> მუსიკას, თითქმის არასოდეს<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვყოყმანობ:</span> სად მაქვს მაგის დრო<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ვკითხულობ:</span> ჰომ. რთული კითხვაა : "ანტონიო და დავითი"- ქარჩხაძე, მამარდაშვილის "საუბრები ფილოსოფიაზე", "იდუმალთმტყველების ნარკვევს", "ადმიანთმცოდნეობას" "ბავშვთა აღზრდას", 'მექანიკურ ფორთოხალს" - 1 თვეა ამ წიგნებს ვკთხულობ, ერთდროულად.... უიმე<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვამზადებ:</span> მაღალი ხარისხის ავეჯს, ადგილზე მიტანით<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვუყურებ:</span> მონიწორს<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვკლავ:</span> ბუზებს<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვაფუჭებ:</span> აუუუ სამკაულებს :(<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვცხოვრობ:</span> თბილისში<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვცემ:</span> ქმარს.. დღეში 2ჯერ, პოლისჯოხით<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვყვირი:</span> "აააააააა ა ა ა ა ააა"- ასე<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვმღერი:</span> ანგარიშს ვუწევ გარშემომყოფებს და არ ვმღერი<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვასრულებ:</span> ამ პოსტს (იმედია) (Dავიღალე)<br /><br /><span style="font-weight: bold;">დავდივარ:</span> ავტობუსით, მეტროთი და სულ არ "მიტყდება"<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვმკურნალობ:</span> შიზოფრენია არ იკურნება<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვერიდები:</span> კონფლიქტს, ყველგან და ყოველთვის<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვთამაშობ:</span> ჩაგრულის, უდანაშაულოს როლს, წარმატებით..<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვიტყუები:</span> უუუჰიშვიათესად<br /><span style="font-weight: bold;"><br />ვეთაყვანები:</span> ჯენის ჯოპლინს<br /><span style="font-weight: bold;"><br />ვგიჯდები:</span> კარტიეს სუნამოებზე<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვაგროვებ:</span> ცხელი შოკოლადის ნომრებს, თეატრის ბილეთებს<br /><span style="font-weight: bold;"><br />ვიხდი:</span> აბაზანაში<br /><span style="font-weight: bold;"><br />ვეჭვიანობ:</span> ვენდობი<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვკაიფობ:</span> არ მიზიდავს ნარკოტიკული ნივთიერებები<br /><span style="font-weight: bold;"><br />ვიზიდავ: </span>კოღოებს<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ვალამაზებ:</span> ოთახის კედლებს, ნახატებით<br /><br /><b>ვტაგავ: </b><a href="http://ketigzirishvili.blogspot.com/">ketis</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-4515881097548738795?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-21350861248786176772009-11-03T23:15:00.006+03:002009-11-07T00:57:09.978+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvCQ5FK6SpI/AAAAAAAAALA/E31KxU4bUqs/s1600-h/33-books.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399975263532108434" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SvCQ5FK6SpI/AAAAAAAAALA/E31KxU4bUqs/s400/33-books.gif" style="cursor: hand; cursor: pointer; float: left; height: 300px; margin: 0 10px 10px 0; width: 300px;" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ელექტრონული ბიბლიოთეკები მთელ მსოფლიოში ძალიან პოპულარულია . მას მილიონობით მკითხველი ჰყავს. Aრც თუ სე დიდი ხნის წინ, ქართულ ვებ-სივრცეშიც გამოჩნდა რამდენიმე საინტერესო ონლაინ ბიბლიოთეკა, თუმცა უცხოური პორტალებისგან განსხვავებიტ, ქართული ელ-ბიბლიოთეკები, ვერ იქცა სარფიან ბიზნესად, კომპიუერის წინ კომფორტულად მოკალათება და საყვარელი ავტორის წიგნების კითხვა, ჩვენთან ყოველგვარი ფულადი თანხის გადახდის გარეშეა შესაძლებელი. <br /></span><br />წიგნისა და ინტერნეტის ურთიდაპირისპირების პრობლემა არახალია. მაშინ როცა ინტერნეტი ახალი ხილი იყო მთელი მსოფლიოსთვის, ხშირად საუბრობდნენ , რომ ის წიგნს ჩაანაცვლებდა და ეს უკანასკნელი, თავის ფუნქციას დაკარგავდა. დღეს უკვე ამის აღარავის ეშინია. წიგნს სხვა ხიბლი და ინტიმი აქვს. ის თავის ადგილს, ალბათ არასოდეს დაკარგავს. “ფობია” კი რომელიც ინტერნეტის გაჩენისას, მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში უამრავ ადამიანს ჰქონდა , ძალიან ბუნბრივია, რადგანაც ხალხი როგორც წესი, შიშით ხვდება სიახლეს ( სხვათა შორის, ზუსტად ასევე შიშობდნენ, კინოს გამოგონების შემდეგაც, ფიქრობდნენ რომ კინო თეატრს ჩაანაცვლებდა და სპექტაკლებზე აღარავინ ივლიდა.) დღეს უკვე ,შეიძლება ითქვას რომ ინტერნეტი და წიგნი განუყოფელ ნაწილად იქცა. მათი სინთეზია, ელექტროული ბიბლიოთეკები, რომელსაც მილიონობით მკითხველი ჰყავს მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში.<br /><br />წიგნის, ელექტრონული სახით კითხვა, ძალიან მოსახერხებელია, მით უფრო ჩვენნაირი ქვეყნების მოსახლეობისთვის, სადაც ეკონომიკური მდგომარეობა არც თუ ისე სახარბიელოა. იმის ფონზე რომ ნაბეჭდი წიგნი საკმაოდ ძვირი ღირს, ლიტერატურული სიატები, მკითხველის წიგნთან ურთიერთობის ფაქტობრივად ერთადერთი ხელმისაწვდომიბ საშუალებაა. <br /><br />გარდა იმისა რომ, ამგვარი ბიბლიოთეკები მოსახრეხებელია მკითხველისთვის, ის დიდ სამსახურს თავად ავტორებსაც უწევს. ჩვენს ქვეყანაში, არც თუ ისე ადვილია დამწყები ავტორისთვის თვითრეალიზება და თავისი ნაწრამოებების ფართო წრსთვის წარდგენა, ლიტერატურული პორტალების მეშვეობით კი, მათ ამის გაკეთება უპრობლემოდ შეუძლიათ. <br /><br />ქართულ ვებ-სივცეში, სამწუხაროდ, ძალიან ცოტა ელექტრონული ბიბლიოთეკაა. ალბათ, საიტების სიმცირე , იმის ბრალია, რომ პოტენციურ დამაარსებლებს არ სურთ ენთუზიაზმე მუშაობა, ვინაიდან ამგავრი სიატები, არ ფინანსდება და შემოსავალს, როგოც წესი, რეკლამიდანაც კი არ იღებს, ან შესალოა, მკითხველის “დაკვეთა”, ახალი ლიტ. საიტების შექმნაზე, უბრალოდ არ არსებობს, რადგანაც იმ თითზეჩამოსათვლელ ონლაინ-ბიბლიოთეკებსაც კი, არც თუ ისე ბევრი მკითველი ჰყავს.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ლიბ.გე</span> თამამდ შეიძლება ჩაითვალოს ყველაზე პოპულარულ ქართულ ლიტერატურულ საიტად, ამას ადასტურებს ტოპ.გე-ს სარეიტინგო დათვლაც, ხელოვნების სფეროს შესახებ არსებულ საიტებს შორის, რეიტინგის მხრივ, ლიბ.გე ლიდერობს,. მას დღეში საშუალოდ 1700-მდე დამთვალიერებელი ჰყავს. საიტის მთავარი რედაქტორი, პოეტი გიორგი კეკელიძეა. ვებ-გვერდი, თავისი სპეციფიკით, განსხვავდება ყველა სხვა ქართული ლიტერატურლი საიტისგან. გარდა ქართული და უცხოური მხატვრული ლიტერატურისა მკიტხველს აქ საშუალება აქვს გაეცნოს, სხვადასხვა სახის ესეის, ინტერვიუებს, სამეცნიერო ნაშრომებს. <b>ლიბ.გე</b> ჯერ კდიევ ჩამოყალიბების პროცესშია, და მალე მას კიდევერთი ახალი განყოფილება: აუდიო მასლა დაემატება. მოკლედ ეს ონლაინ ბიბლიოთეკა კიდევ ბევრ სასიამოვნო სიურპრიზს ჰპირდება, თავის მომხმარებელს. <b>“საიტზე განსათავსებელ ნაწარმოებს რედკოლეგია არჩევს. Dდადგენილია მინიმალური ზღვარი, რომელზე დაბალი დონის ნაწარმოებიც, ვებ-გვერდზე ვერ მოხვდება. ჩვენი მთავარი პრობლემა ისაა, რომ საიტი არ ფინასდება და მთლიანად ენთუზიაზმზე ვმუშაობთ. ლიბ.გე-ზე მხოლოდ იმ ნაწარმოებებს ვდებთ , რომლებსაც ავტორები, თავიანთი სურვილით გვიგზავნიან, ბევრი გამომცემლობა კი, ნაწრმოების განთავსების სანაცვლოდ, თანხას ითხოვს,. სწორედFფინასური პრობლემების მოსაგვარებლად ვაპირებთ, კომერციულ საწყისებზე გადასვლას, თუმცა საიტით სარგებლობა, მომხმარებლებისთვის კვლავაც უფასო იქნება</b>”– დიანა ანფიმიადი, პოეტი, ლიბ.გე-ს რედკოლეგიის წევრი<br /><br />მეორე ლიტ. პორტალი, რომელიც საკმაო პოპულარობით გამოირჩევა, <span style="font-weight: bold;">literatura.ge</span>-ა. მისი სპეციფიკა, ლიბ.გე-სგან განსხვავებულია. Mამ პორტალის მთავარი მიზანია, თანამედროვე ქართული ლიტერატურის პოპულარიზაცია და ახალი ავტორების წარმოჩენა. ეს ვებ-გვერდი, დამწყები ავტორრებისთვის თვითრეალიზების საუკეთესო საშუალებაა. ლიტერატურა.გე-ს ჰყავს რედკოლეგია, რომელიც აქტიურ მკითხველთა წრისგან შედგება. ისინი, საიტის ადმინისტრაციის მიერ კომპეტენციის მიხედვიტ ირჩევიან. რედკოლეგიის მთავარი ფუნქციაა, შეაფასოს განთავსებული ნაწარმოები, რომელიც თავდაპირველად ქვეყნდება მხოლოდ რედკოლეგიისა და მკითხველთა კლუბის დასანახად. თუკი ნაწარმოები დადებითად შეფასდა, ის ქვეყნდება ისე , რომ მისი წაკითხვა ნებისმერმა მკიტხველმა შეძლოს და თუ დადგენილი ზღვარი ვერ გადალახა, ის ავტომატურად იშლება პორტალიდან. <br /><br />საიტზე მოქმედებს შეფასების და კომენტარის დატოვების ფუნქციაც. Mმკითხველს შეუძლია წაკითხვისთანავე შეაფასოს და გამოხატოს თავისი აზრი ამა ტუ იმ ნაწარმოების შესახებ. Eეს , ნამდვილად ძალიან კარგი საშუალებაა, მკითხველისა და ავტორის დასაახლოებლად და მათ შორის უშუალო, “ნაწარმოებსგარე” კავშირის დასამყარებლად, მოსაზრებების გასაცვლელად და სხვა.. <br /><br />განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია , პროექტი “ვახტან VI”, რომელიც პროგრამა “ირმის ნახტომის” მიერ ხორციელდება. Pპროექტი ჯერ კიდევ ჩამოყალიბების პროცესშია და საბოლოო სახეს ამ წლის დეკემბრის თვეში მიიღებს. Pმისი მიზანია, ყველა კლასიკოსი მწერლის ნაწარმოებების ციფრულ ფორმატში გადაყვანა და საიტებზე განთავსება. უკვე შექმნილია, ათობით ავტორის საიტი, სადაც მათი ბიოგრაფია, კრიტიკა და მხატვრული ლიტერატურაა განთავსებული. (ამ ვებ-გვერდების სრული ჩამონათვალი, შეგიძლიათ იხილოთ მისამართზე: წწწ.დლფ.გე )მნიშველვანია ის, რომ საიტების შექმნაში უშუალო მონაწილეობას სკოლის მოსწავლეები იღებენ.<br /><br />კიდევ ერთი საინტერესო ლიტერატურული საიტი, “არილია” – <span style="font-weight: bold;">arili.blogspot.com. </span>ქართული და უცხოური მხატვრული ლიტერატურა, საინტერესო ინტერვიუები, ლიტერატურული კრიტიკა, რეცენზიები, ესიე, ეს ყველაფერი არილის ბლოგზეა “დაარქივებული” და მკითხველს ასარჩევად, ნაწარმოებების საკმაოდ ფართო სპექტრს სთავაზობს. <br /><br />ესაა ის ძირითადი ლიტერატურული სიატები, რომლებიც რეიტინგის მხრივ ლიდერობენ. ძირითადი ლიტერატურა, რასაც ქართულ ვებ-სივრცეში შეხვებიტ, კლასიკოსი მწერლების ნაწარმოებებია (ამნაწარმოებების უმრავლესობა, მარავ ჩვენგანს, ალბათ ისედაც აქვს ბეჭდური სახით, თავის პირად ბიბლიოთეკაში) ასევე ნახავთ, ცნობილი თუ , არც ტუ ისე ცნობილი,ახალგაზრდა ავტორების ნაწარმოებებს. მთავარ პრობლემად, არა მხოლოდ ონლაინ-ბიბლიოთეკებისთვის, არამედ ზოგაგდად ლიტერატურის სფეროსთვის, კვალავც თარგმანების სიმცირე რჩება. სამწუხაროდ, ქართუ ენაზე იშვიათად კეთდება მაღალი დონის ტარგმანები. <br /><br />მიუხედავად იმისა, რომ ქართული ელ-ბიბლიოთეკებს, ბევრი ტექნიკური თუ სხვა სახის ხარვეზი აქვს, მაინც მისასალმებლია მათი არსებობა. თანაც განსაკუთრებიტ უნდა აღინიშნოს ის მართლაც კოლოსალური შრომა, რისი გაწევაც ამ საიტების რედკოლეგიებს უწევთ, თანაც ყოველგვარი ფულადი ანაზღაურების გარეშე. მათი სრული უმრავლესობა , ენთუზიაზმზე მუშაობს, და იმედი აქვთ , რომ ვინმე, ჩვენს ქვეყანაშიც მოიცლის ლიტერატურისთვის და ფინანსური მხარდაჭერით ხელს შეუწყობს, კულტურის ამ უმნიშვნელოვანესი სფეროს აღორძინებას და განვითარებას.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-2135086124878617677?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-36447947826541747862009-11-02T20:11:00.005+03:002009-11-02T20:17:25.165+03:00დღეს მეზობელი შემხვდა, გაჩერებაზე. მექანიკურად ვპასუხობდი და ვუბრუნებდი კითხვებს, უზრდელი რომ არ გამოვჩენილიყავი და მერე მესამე სართულის მეზობელ, ციცოსთან, რომ არ ეჭორავა ჩემზე.. როგორ ხართ? სახლში ხომ კარგად? Dა. შ. <br /><br />“ბავშვი სკოლაში წავიდა წელს”- მითხრა მან... მე სასრწაფოდ გავიხსენე, როგორც წესი, რას პასუხობენ ხოლმე, ასეთ სიტუაციაში.. მეხსიერებამ, საბედნიეროდ არ მიღალატა - “კმაყოფილი ხრათ? მოგწონთ სკოლა?”- ვკითხე ფრიად დაინტერესებული გამომეტყველებით. <br /><br />“არაჩვეულებრივი სკოლაა, წარმოგიდგენია?! ბავშვები ყოველ გაკვეთილს ლოცვით იწყებენ”- მიპასუხა ამაყად, სახეზე ნეტარმა ღიმილმა გადაურბინა და თვალებში ბედნიერებისგან ვარსკვლავები აუბრჭყვიალდა. <br /><br />მეორე თუ მესამე კლასამდე, რელიგიას (უფრო სწორად კი, მართლმადიდებლობას) “მამაო” გვასწავლიდა (უჰ ვგიჟდები ამ სიტყვაზე. “მამაომ მითხრა” “მამაოს ნაკურთხია” “მამაოს კალთებს ვეამბორე”.. მაგიჟებს ამ არსებითი სახელის , აგრერიგად წარყვნილი წოდებითი ბრუნვა. )<br /><br />ხო, ყოველი დილა ლოცვით იწყებოდა. Uუხ, როგორ მიხაროდა.. მერე ეზოში ბავშვბს ვემარიაჟებოდი-“მე მამაო მასწავლებელი მყაავს , დილით მამაო ჩვენო ვთქვიი “ :ენისგამოყოფასმაილი: :ვიშრაკარგიასმაილი: <br /><br />მახსოვს, ჩემი ერთი კლასელი ბიჭი, რომელიც უხერულად იწურებოდა ხოლმე, როცა მთელი კლასი ომახიანად ვგუგუნებდით ლოცვას.<br /> <br />ვცდილობდი რაც შეიძლებოდა მაღალი ხმით მეყვირა ლოცვის სიტყვები.. მაშIნ მეგონა, ხმამაღლა უფრო მივაწვდენდი ხმას უფალს. <br /><br />არა, გამოვტყდები და მეორე მიზეზიც მქონდა, მინდოდა მამაო მასწავლებლისთვის თავი მომეწონებინა. ამას ცდილობდა ყველა..... სწორედ ამ მიზეზით ჩავყვიროდით, ყოველ დილას, ერთმანეთს ყურში, ჩვენთვის ჯერ კიდევ გაუგებარ, მექანიკურად დაზეპირებულ სიტყვებს. <br /><br />ის ჩემი კლასელი კი იდგა თვისთვის, ჩუმად.. ის არასოდეს აგვყოლია ლოცვაში, იდგა და დაძაბული მზერით უყურედა მოგუგუნე ბრბოს. <br /><br />ცოტა ხანში გავიგეთ, რომ ამ ბიჭის მშობლები, და რა სკავირველია, თავად ეს ბიჭიც, იაღ(ჰ)ოვას მომწეები ყოფილან.<br /><br />მერე, დრო გავიდა, მამაო ჩვეულებრივმა საერო პირმა, მასწავლებელმა ქალმა შეცვალა. ის ბიჭი, ისევ უხმოდ კი აღარ უყურებდა ხოლმე, მლოცველ მოსწავლეებს, როგორც I-II კლასში, დგებოდა და დემონსტრაციულად ტოვებდა რელიგია-მართლმადიდებლობის გაკვეთილს. <br /><br />უხ, რა ზიზღიან მზერას აყოლებდა, ასეთ დროს, მას თეა მასწი. Gგამოვტყდები და მაშინ მეც მძულდა.. მეც და კიდევ ბევრსაც, კლასში... <br /><br />მას შემდეგ ათეულზე მეტი წელი გავიდა (დავბერდი) და ბევრი არაფერი შეცვლილა, თურმე.. დრესაც “მამაო ჩვენოთი” იწყება გაკვეთილები ,ალბათ დღესაც გადიან ასეთ დროს “დათოები”, კლასიდან, დღესაც აყოლებენ მათ, “თეა მასწები”, ზიზღიან მზერას და “სალომეებს”, ნებსით თუ უნებლიეთ, დღესაც სძულდებათ, “დათოები”.<br /><br />მდა<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-3644794782654174786?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-1941820429284311892009-10-28T22:38:00.008+03:002009-10-29T00:33:48.535+03:00მოდით დღეს პოპ-არტზე ვისაუბროთ. ჩემთვის რც თუ ისე საყვარელი მიმდინარობაა, თუმცა ამ ბოლო დროს , ბევრი საინტერესო რამ აღმოვაჩინე და ვეცდები თქვენ გაგიზიაროთ, იმედია დაგაინტერესებთ.<br /><p>პოპ-არტი, გახლავთ სახვითი ხელოვნების მიმდინარეობა, რომელიც გაჩნდა დიდ ბრიტანეთსა და ა.შ.შ-ში.<br /></p>ზოგადად, ყველა მიმდინარეობა , ხელოვნებაში , რაღაც მიზნისთვის იქმნება, ერთი იდეის გარშემო ერთიანდება და იკვრება. რა იყო პოპ-არტის შექმნის მიზანი, აზრი?!- განსაკუთრებული არაფერი, უბრალოდ პოპ-არტის დამაარსებლები და მიმდევრები , ფიქრობდნენ, რომ არ შეიძლება არტი იყოფოდეს დაბალი ფენისა და მაღალი ფენისათვის. Xელოვნება უნდა იყოს საყოველთაო და გასაგები, საზოგადოების არა მხოლოდ მაღალი ფენისთვის, არამედ დაბალისთვისაც.<br /><p>პოპ არტში თემატურად დიდი ადგილი ეთმობა უბრალო, ყოფითი მოხმარების საგნებს. საინტერესოა, რატომ? ხელოვნება რომ გახდეს მასებისთვის გასაგები, ის მათ მათსავე ენაზე უნდა ესაუბრებოდეს. Pპოპ-არტის მიმდევრების აზრით, რაც უფრო მეტად დაემსგავსებოდა მათი ნამუშევრები მხატვრული ფორმით, ყოფითი მოხმარების საგნებს, მით უფრო გასაგები იქნებოდა ეს მასისთვის. Aნუ, ჩვეულებრივი საყოფაცხოვრებო მოხმარების საგანი, იქცა ხელოვნების ნიმუშად<br /></p>სხვათა შორის , ეს ტნდენცია, პოპ-არტმა დადაიზმისგან აიღო და საერთოდაც, ბევრი რამ აქვს დადაიზმისგან აღებული პოპ არტს . პოპ-არტი ეს იყო დადაიზმის შემდგომი რეაქცია, მისივე გადამღერება და რეპროდუქცია. სატირა, ცინიზმი, ირონია ეს ყველაფერი პოპ-არტმა დადაიზმისგან აიღო (დადაიზმს უფრო მკაცრად ახასიათებდა ეს ყოველივე, ვაპირებ დადაიზმზე ვრცელი პოსტის გაკეტებას ოდესმე და ამაზე იქ გავაგრძელოთ საუბარი)<strong><br /></strong><p>მოკლედ, როგროც ვნახეთ, ბევრი საერთო აქვს ამ ორ მიმდინარეობას, იმდენად ბევრი რომ შეიძლება აგერიოთ, კიდეც.. მაგრამ.. მაგრამ.. არის ერთი დიდი მაგრამ... ჩემთვის, ხელოვნება არის მხოლოდ და მხოლოდ პროტესი , პროტსესტი არსებულისადმი . პროტესტი და რევოლუცია.. უფრო სწორად კი იმგვარი პროტესტი, რომელსაც რევოლუციის მოხდენა შეუძლია. ახლა ვნახოთ როგრო გვაქვს საქმე დადაიზმთან და პოპ-არტთან დაკაშირებით:<strong><br /></strong></p><strong>დადაიზმი იყო პროტესტი, რომელმაც ახალი სიტყვის თქმა და რევოლუციის მოხდენა შეძლო . ცინიზმი, სარკაზმი, პროტესტი, სიახლე , რევოლუცია- ეს იყო დადაიზმი.</strong><strong></strong><strong><br /></strong><p><strong>ახლა ვნახოთ პოპ-არტი- </strong></p><p><strong>1. ის არ შექმნილა რამის გასაპროტესტებლად , შესაბამისად ვერ მოახდინა რევოლუცია</strong><strong></strong><strong><br /></strong></p>2. ვერ თქვა ვერაფრი ახალი.. რადგანაც ის ფაქტობრივად დადაიზმის გადამღერება იყო. რა თქმა უნდა , მან შემოიტანა რაღაც ახალი, მაგრამ ყველაფერი ახალი , როდია იმ სიძლიერის, რომ რევოლუცია მოახდინოს<br /><p>რა გამოდის? არც არაფერი : ))<br /></p>და კიდევ ერთი: დადაიზმი ამბობს “საზოგადოებავ, მე შენ გაწნი სილას, დაგცინი გაგოიმებ და გაჯერებ რომ ღამის ქოთანი არტია”, პოპ-არტი ამბობს: “მე შენ გაგოიმებ და გაჯერებ რომ ა კონსერვის ქილები არტია, იმიტომ რომ მე მინდა ვიშოვო ამით რაც შეიძLება მეტი ფული”<br /><p>Aნუ ერთი გაჯერებს, იმიტომ რომ დაგცინოს, მეორე გაჯერებს იმიტომ რომ ფული იშოვოს.<br /></p>Nუ , cოტა შემოგველანძღა ჩვნი პოპ არტი, მაგრამ მე მაინც მინდა რამდენიმე მხატვარი გაჩვენოთ პოპ არტიდაn. რაღაც ძალიან გამიგრძელდა სიტყვა, ასე ვიცი ხოლმე. ამ თემაზე ლაპარაკს რომ დავიწყებ, ვერ ვჩერდები. Xოდა ვიზუალურად ლამაზი პოსტი რომ გამომივიდეს, განახებთ პოპ-არტში ქმნილ, ეგე მუნ ბჭომან ნამუშევრებს : ))<br /><p><span style="font-weight:bold;">1) Andy Warhol </span>-ამერიკული პოპ-არტის მამა, დედა, ბიძა და ბიძაშვილი.<br /> უნიჭიერესი ადამიანი, რომელმაც დააჯერა მთელ მსოფლიოს, რომ ის რასაც ის ქმნიდა, იყო ნამდვილიხელოვნება ( იყო თუ არა ეს სხვა საუბრის ტემაა) კაცი, რომელმაც ყველაზე მაგრად იცოდა, როგორ გაეკეთებინა ფული, როგორრ, რა ხერხებით და მეთოდებით მოეხდინა მასაზე ზეგავლენა.. რაში ჭირდებოდა?- არაფერი განსაკუთრებული, უბრალოდ უყვარდა ფული და კარგად იცოდა მისი გაკეთების გზაც.</p><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SuiywSV3WVI/AAAAAAAAAEo/0GBvcEZCJ2w/s1600-h/3a6ec0d36265.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 199px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SuiywSV3WVI/AAAAAAAAAEo/0GBvcEZCJ2w/s200/3a6ec0d36265.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397760696030550354" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Suiyv40MVzI/AAAAAAAAAEg/-PWofi3CY-M/s1600-h/d3732d32b140.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Suiyv40MVzI/AAAAAAAAAEg/-PWofi3CY-M/s200/d3732d32b140.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397760689178433330" /></a><br /><br />ვცდილობ, ძალიანაც არ დავტვირთო პოსტი ფოტო-მასალით და ამითომ , ყველაზე ცნობილ და საინტერესო<br />ნამუშევრებს დავებ : )<br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br /><br />2)როი ლიხტენშტეინი</span> - ხატავდა ბენდეის წერტილებით, რაც ნახატს რეტუშირებული ფოტოს ეფექტს აძლევდა<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui0BtoxeVI/AAAAAAAAAE4/sIqcGn5ZOaY/s1600-h/9560872b2c86.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 196px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui0BtoxeVI/AAAAAAAAAE4/sIqcGn5ZOaY/s200/9560872b2c86.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397762094927018322" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui0BJlGo6I/AAAAAAAAAEw/hs3yxnMFPic/s1600-h/757a09d57935.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 198px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui0BJlGo6I/AAAAAAAAAEw/hs3yxnMFPic/s200/757a09d57935.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397762085247951778" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />3)რობერტ რაუშენბერგი</span>- ჩემთვის პირადად, ყველაზე კრეატიული და ყველაზე პატივსაცემი პოპ-არტისტი<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui05YuJhqI/AAAAAAAAAFI/PYnzybJR6jY/s1600-h/96d9c4d81dc9.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 140px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui05YuJhqI/AAAAAAAAAFI/PYnzybJR6jY/s200/96d9c4d81dc9.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397763051385095842" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui05KfJugI/AAAAAAAAAFA/Dkf5zoEdNk4/s1600-h/0387f4c6e064.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 168px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui05KfJugI/AAAAAAAAAFA/Dkf5zoEdNk4/s200/0387f4c6e064.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397763047564098050" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">4)დევიდ ჰოკნი</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui1idtFH8I/AAAAAAAAAFQ/mNqwpJlG-L8/s1600-h/2d6b152785d3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui1idtFH8I/AAAAAAAAAFQ/mNqwpJlG-L8/s200/2d6b152785d3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397763757097426882" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">5) Tom Wesselmann<br /></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui2VwBzuZI/AAAAAAAAAFg/FnX3O45dCOE/s1600-h/45bb89aa845f.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 175px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui2VwBzuZI/AAAAAAAAAFg/FnX3O45dCOE/s200/45bb89aa845f.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397764638189533586" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui2Vmeyj2I/AAAAAAAAAFY/zPB1cO6YZwc/s1600-h/9f689ce2731e.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 197px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui2Vmeyj2I/AAAAAAAAAFY/zPB1cO6YZwc/s200/9f689ce2731e.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397764635626737506" /></a><br /><br />6)რიჩარდ ჰამილტონი<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui2q6X52mI/AAAAAAAAAFo/drj9WQJ85Is/s1600-h/ad87a88c47d1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 188px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui2q6X52mI/AAAAAAAAAFo/drj9WQJ85Is/s200/ad87a88c47d1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397765001743817314" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">7) Edward Kienholz</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui3QZA0bkI/AAAAAAAAAFw/UzXP37W2wiE/s1600-h/0d746f8ba9e5.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 133px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui3QZA0bkI/AAAAAAAAAFw/UzXP37W2wiE/s200/0d746f8ba9e5.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397765645623651906" /></a><br /><br />8)ესეც პოპ არტი და სკულპტურა, -ოლდენბურგი... მე მომწონს, ძალიან... ორიგინალურია<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui4Cw4tdqI/AAAAAAAAAGA/wEEAbI3IcqY/s1600-h/7d89f671c75d.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui4Cw4tdqI/AAAAAAAAAGA/wEEAbI3IcqY/s200/7d89f671c75d.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397766511025551010" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui4ChANpLI/AAAAAAAAAF4/iJyOivpGvX0/s1600-h/30765c6d07c9.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sui4ChANpLI/AAAAAAAAAF4/iJyOivpGvX0/s200/30765c6d07c9.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397766506762052786" /></a><br /><br />ვაიმე , მოვრჩი :D ესეც ამერიკული პოპ- არტი, მინდოდა იაპონურ პოპ-არტზეც მესაუბრა, ბევრად უფრო საინტრერესოა , ჩემი აზრით, მაგრამ პოსტი ძალიან დიდი გამოა, ისედაც, ეჭვი მაქვს, არც ამის წამკითხველია, ვინმე. :D ჰოდა გადავდებ იაპონიაზე საუბარს : )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-194182042928431189?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-35307243381701772952009-10-28T04:33:00.003+03:002009-10-28T05:34:56.494+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SuetxerLf5I/AAAAAAAAAEY/VIvmsVfnOFg/s1600-h/lb_bolozari.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 125px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SuetxerLf5I/AAAAAAAAAEY/VIvmsVfnOFg/s200/lb_bolozari.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397473743986196370" /></a><br />დღეს წავიკითხე ლაშა ბუღაძის “ბოლო ზარი”.<br /><br />ვისაც გაუჩნდა კითხვა “რატომ”, იმათთვის ვხსნი :<br /><br />არ მიყვარს როცა რამე წიგნს, ან მწერალს, ისე აკრიტიკებენ, რომ წაკითხული არ აქვთ. ვიღაც ავტორიტეტულმა, სათვალიანმა (ეს მნიშვნელოვანი დეტალია, ის ხომ განათლებულობის სტერეოტიპს ქმნის) ტიპმა, თუ თქვა ცუდიაო, ყველა ვალდებულია მას დაეთანხმოს. Dდიდი ამბავი თუ არ აქვთ წაკიტხული, მთავარია, სათვალიანმა ასე თქვა.<br /><br />მოკლედ, სანამ რამეს შევაფასებ, გავაკრიტიკებ ან მოვიწონებ, დავეთანხმები ან არ დავეთანხმები, ჯერ ვეცნობი ხოლმე. სხვათა შორის ზუსტად ამ მიზნით , დიდ რაოდენობით ლიტერატურა გამოვართვი, ჩემს მეზობელს, რომელიც იჰეოვას მოწმეა. მართალია, კითხვის ბოლოს, მივხვდი რომ დრო ტყუილად დავკარგე და იქ ჩემთვის საინტერესო არაფერი იყო, მაგრამ თუნდაც ეს წინადადება რომ დამეწერა, რაც დავწერე, იმისთვის ხომ უნდა გავცნობოდი იმ ლიტ-რას?! ხოდა მე მაინც ვფიქრობ, რომ ღირდა.<br /><br />ჰო ვუბრუნდები “ბოლო ზარს”. მოქნილი, მსუბუქი ენა, წერის სტილი, რომელიც არ გღლის, ძალიან კარგი იუმორი, ჩვენში ხალასს რომ ეძახიან, ცინიზმი საზოგადოებად წოდებული მასისადმი, ირონია, მე რომ აგრე მიყვარს- ესეც მოკლე აღქერა-დახასიათება “ბოლო ზარისა”.<br /><br />ჰო... ეს ყველაფერი კარგი, მაგრამ იმ ამბავს რა ვუყოთ რომ წიგნი თუ არ ვცდები 6-7 წლის წინ დაიწერა და დღეს, ის უკვე ისეთი, ისეთი , ისეთი ძველია რომ ... მორჩა, აღარაა ის თემები, ის პრობლემები, ის საკითხები აქტუალური და პრობლემატური, რაც წიგნშია განხილული, იმან თავისი დრო მოჭამა, დარჩა იქ , სადღაც , შორეულ (თუმცა არც თუ ისე) 90-იანებში..<br /><br />ალბათ, ესაა ის მთავარი ინდიკატორი, რაც ნამდვილ, ღირებულ პროზას, მდარე , დაბალი ხარისხის პროზისგან განასხვავებს.. კლასიკა არ ბერდება...<br /><br />რაც შეეხება თავად ლაშას... გემოვნებიანი მკითხველი, თუმცა უგემოვნო მწერალია, ჩემი აზრით...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-3530724338170177295?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-55495822709071924972009-10-28T02:11:00.009+03:002009-10-28T02:41:38.222+03:00მინდა ჩემი ფოტოები განახოთ, დიდი არაფერი, მაგრამ მაინც: ) <br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueE_l1t29I/AAAAAAAAAEI/kNezJdypneI/s1600-h/Copy+of+DSCN3362.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 130px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueE_l1t29I/AAAAAAAAAEI/kNezJdypneI/s400/Copy+of+DSCN3362.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397428906450869202" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD-rDSucI/AAAAAAAAAD4/E4duC5C642U/s1600-h/DSCN3801.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD-rDSucI/AAAAAAAAAD4/E4duC5C642U/s320/DSCN3801.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397427791158491586" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD-Y302pI/AAAAAAAAADw/r6kGBnpiEkc/s1600-h/DSCN3021.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 234px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD-Y302pI/AAAAAAAAADw/r6kGBnpiEkc/s320/DSCN3021.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397427786278558354" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD9zjqzXI/AAAAAAAAADo/bUqN6VQ7U-g/s1600-h/DSCN3088.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 254px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD9zjqzXI/AAAAAAAAADo/bUqN6VQ7U-g/s320/DSCN3088.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397427776261901682" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD9mnAV-I/AAAAAAAAADg/Pgtlle7Ror8/s1600-h/DSCN3026.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 249px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD9mnAV-I/AAAAAAAAADg/Pgtlle7Ror8/s320/DSCN3026.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397427772786235362" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD9Sk7_YI/AAAAAAAAADY/pldjj_1ldrA/s1600-h/DSCN2941.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 278px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueD9Sk7_YI/AAAAAAAAADY/pldjj_1ldrA/s320/DSCN2941.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397427767408852354" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC2WePeiI/AAAAAAAAADQ/7d8zAfHLLEg/s1600-h/DSCN2465.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 230px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC2WePeiI/AAAAAAAAADQ/7d8zAfHLLEg/s320/DSCN2465.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397426548683799074" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC2OEyc7I/AAAAAAAAADI/-nL2jVhxj2s/s1600-h/DSCN2601.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 224px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC2OEyc7I/AAAAAAAAADI/-nL2jVhxj2s/s320/DSCN2601.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397426546429555634" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC1u6uz3I/AAAAAAAAADA/rqw_ZRqyoLE/s1600-h/DSCN2665.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 221px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC1u6uz3I/AAAAAAAAADA/rqw_ZRqyoLE/s320/DSCN2665.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397426538065874802" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC1uHhTHI/AAAAAAAAAC4/EGCBYgMQZhk/s1600-h/DSCN4125.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC1uHhTHI/AAAAAAAAAC4/EGCBYgMQZhk/s320/DSCN4125.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397426537851079794" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC1VgcjUI/AAAAAAAAACw/qpgKADgygmE/s1600-h/PEXEBI.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 167px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueC1VgcjUI/AAAAAAAAACw/qpgKADgygmE/s320/PEXEBI.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397426531244739906" /></a><br />დილა, ჩაი.. :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueB8yNqkKI/AAAAAAAAACo/VXnEcXZoSVY/s1600-h/DSCN2563.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 315px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueB8yNqkKI/AAAAAAAAACo/VXnEcXZoSVY/s320/DSCN2563.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397425559698051234" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBP2kL8wI/AAAAAAAAACg/VBscVppQrNk/s1600-h/DSCN2793.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 304px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBP2kL8wI/AAAAAAAAACg/VBscVppQrNk/s320/DSCN2793.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397424787772142338" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBPSDkhXI/AAAAAAAAACY/r-aJY9YESTY/s1600-h/DSCN1991.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 279px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBPSDkhXI/AAAAAAAAACY/r-aJY9YESTY/s320/DSCN1991.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397424777971664242" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBPOUHBKI/AAAAAAAAACQ/FdfQwGgg9ps/s1600-h/DSCN1738.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 130px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBPOUHBKI/AAAAAAAAACQ/FdfQwGgg9ps/s320/DSCN1738.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397424776967292066" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBOrTlx1I/AAAAAAAAACI/Q9Vie0aPiRY/s1600-h/DSCN0426.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 227px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBOrTlx1I/AAAAAAAAACI/Q9Vie0aPiRY/s320/DSCN0426.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397424767569872722" /></a><br /><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBOVNbmaI/AAAAAAAAACA/Im9vjQSvrPQ/s1600-h/DSCN1395+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueBOVNbmaI/AAAAAAAAACA/Im9vjQSvrPQ/s320/DSCN1395+copy.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397424761638459810" /></a></p><p>ავტოპორტრეტი : )<br /></p><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sud_eertpcI/AAAAAAAAABw/tcXvutPAUhc/s1600-h/avtoportreti.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 285px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/Sud_eertpcI/AAAAAAAAABw/tcXvutPAUhc/s320/avtoportreti.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397422840036042178" /></a><br /><br /><p>ცისარტყელა</p><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueANuUvxXI/AAAAAAAAAB4/KvliKDRZct4/s1600-h/teo.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SueANuUvxXI/AAAAAAAAAB4/KvliKDRZct4/s320/teo.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397423651688531314" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-5549582270907192497?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-14485719138529017542009-10-26T23:09:00.007+03:002009-10-27T00:38:15.781+03:00<p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SuYECLJn4kI/AAAAAAAAABY/UNd2Vfz_5NE/s1600-h/BedBugLineDrawing.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 290px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SuYECLJn4kI/AAAAAAAAABY/UNd2Vfz_5NE/s320/BedBugLineDrawing.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397005638849520194" /></a><br /></p><p></p><p></p><p><br /></p><span style="color:#666666;"><span style="font-weight:bold;">"ვიქირაოთ ერთი ოთახი ქალაქის ცენტრში, დავდგათ სტოლზე სამოვარი, ვსვათ ჩაი და ვისაუბროთ ხელოვნებაზე”..<br />ჰო,როგორც ნახეთ , ბრაზილიური საპნის ოპერის მსგავსად , სერიებად ვყოფ ჩემს ბლოგს … ერთ-რთი სერია, “სამოვარია”.. სადაც საუბარს ვაპირებ ხელოვნებაზე ,მონოლოგის ან დიალოგის (მე II მირჩევნია) რეჟიმში,.. </span><br /><br />დღეს გადავწვიტე კაფკას “მეტამორფოზაზე” გებაასოთ... რატომ მაინც და მაინც კაფკა? Pპირველ რიში, იმიტომ რომ ჩემი საყვარელი მწერალია, მეორე რიგში იმიტომ რომ ჩემი საყვარელი მწერალია, მესამე რიგში კი, იმიტომ რომ მესამედაც ჩემი საყვარელი მწერალია.. მგონი საკმარისი არგუმენტებია : ))<br /><br />ერთხელ ჩემმა მეგობარმა მითხრა, რომ გრეგორი ზამზა, ჩემი საყვარელი ლიტ.გმირიაო.სიმართლე გითხრათ , გაოცება ვერ დავმალე.. მე ორი საძულველი ლიტ. პერსონაჟი მყავს: გრეგორი ზამზა და თავადი მიშკინი (მიშკინზე და დოსტოევსკიზე ოდნავ მოგვიანებით) ან როგორ შეძლება სიმპათიას იწვევდეს მეობადაკარგული ადამიანი.<br /><br />ზამზა ნამდვილი მექანიკური მანქანაა, რომელიც მთელი თავისი ცხოვრება აკეთებს იმას რაც სძულს, ის მხოლოდ იმის ცდაშია, რომ როგორმე შეინარჩუნოს სამსახური, იშოვნოს რაც შეიძლება მეტი ფული, თავისი ინდივიდუალიზმის , “მეობის” (ანუ იმის, რაც ცხოველისგან განასხვავებს ადამიანს) დაკარგვის ხარჯზე.<br />Eეს ზამზების ოჯახი , ხო გრეგორიზე უარესები... ჰმ, ნამდვილი ძროხათა ოჯახია :დ ოჯახის ერთადერთი მარჩენალის , გრეგორის , სოციალური როლის, ფუნქციის დაკარგვის შემდეგ, ის უარყოფილი და მარგინალიზებული იქმნა თავისი ოჯახისგან.<br /><br />გრეგორი “გაცხოველებამდც”(ცხოველის ფიზიკური სხეულის მიღებამდე), ცხოველი იყო.. უფრო ზუსტად კი ადამიანის ფიზიკურ სხეულში მყოფი ცხოველი. “მიხვედრის უნარდაკარგული მშობლები” (ციტ.ზუსტია) ვერ ხედავდნენ და ამჩნევდნენ ამას.<br /><br />Kიდევ ბევრი რაღაცის დაწერა მინდოდა ზამზაზე, მაგრამ თვალები მეხუჭება ოდესმე გავაგრძელო, იქნება..<br /><br />პ.ს. შეგონება: (ჩემi zემოხსენებული მეგობრის გასაგონად) დაფიქრდი სანამ შეიყვარებ.<br />პ.პ.ს ვინც ვერ მიხვდიტ საერთოდ რაზე იყო ამ პოსტში ბაასი, როგორც იტყვიან, გაატარენით =)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-1448571913852901754?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-76827747689917941382009-10-26T21:01:00.003+03:002009-10-27T00:38:32.166+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SuXoU-e1VqI/AAAAAAAAAA4/r8hC-dQRduc/s1600-h/sky.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 239px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7okQuaUweJw/SuXoU-e1VqI/AAAAAAAAAA4/r8hC-dQRduc/s320/sky.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396975175540758178" /></a><br /><br />სახლი მინდა.. გამჭვირვალე შუშის სახურავით, ისეთით, ცა რომ ჩანდეს ..და დაბლა, იატაკის მაგივრად სარკეებით...ცა მინდა ცაზეც და მიწაზეც.... ბეეევრი, ბეეევრი და დიიიდი ცა მინდა<br /><br />p.s. ბევრს ვითხოვ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-7682774768991794138?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-875890199610522687.post-28128944482529357972009-10-25T21:34:00.008+03:002010-12-29T21:20:13.257+03:00ჰო... ვერ ვიტან როცა რაღაც პირველად ხდება.... <br /><br />მაგალითად, ჯოჯოხეTურად მახსოვს პირველი კლასის, პირველი ჯოჯოხეთური დღე სკოლაში, რომელიც სულ ტირილში გავატარე...<br /><br />პირველი დღე უნივერსიტეტში- ცხვრებივით შეგვყარეს პირველკურსელები თსუ-ს პიეველი კორპუსის ეზოში და 3 საათი გვასმენინეს , რაღაც იდიოტური მილოცვები, უნის ადმინისტრაციის მხრიდან...საშინლად წვიმდა, გავილუმპე და გავცივდი... :აპცი: <br /><br />პირველი კოცნა- ხტფუი, ბაღში მეცა, ვიღაც დორბლიანი ბავშვი... რას მერჩოდა, ნეტა<br /><br /><br />პირველი სტატია- ინტერვიუ ნინო ჩხეიძესტან... საშინლად მრცხვენია, რომ ის ინტერვიუ ჩემი დაწერილია.... ნერვები მეშლება, როცა სადმე შემთხვევით მოვკრავ თვალს და "წამეკითხება".<br /><br />მოკლედ, ვერ ვმეგობრობთ მე და პირველი... დავწერე , წავშალე, დავწერე , წავშალე ეს პოსტიც.. არ ვიცოდი როგორ დამეწერა პირველი პოსტი, ბლოგზე... მერე როგორც იტყვიან "დავიკიდე" და ა პატონო, ვბოდიალობ რაცხას, აგერ... <br /><br />ცოტა არ იყოს და , ჩინეთში (არაპირდაპირი გაგებით) მოვხვდი.. ჯერ ვერ დავადგინე სად რა არის და რა როგორ ვქმნა... მაგრამ მივეჩვევი და "დავამუღამებ", ალბათ... <br /><span style="font-weight: bold;">რატომ გადავწყვიტე ბლოგის გაკეთება: </span><br />1. ხშირად მაქვს სურვილი, ვიფიქრო ხმამაღლა... მინდა შეგაწუხოთ, ხმამაღალი ფიქრით<br />2. მიყვარს სიახლეები, ვნახოთ რა გამოვა... <br />3. წერა ჩემი პრდაპირი მოვალეობა და საქმიანობაა<br />4. მ... IV არ არსებობს... ან ვერ ვიხსენებ...<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;"></span><br />მოკლედ , თუ მოვინდომებ, ალბათ უინეტერსო ბლოგი არ უნდა გამოვიდეს.. რა ვიცი აბა, ვნახოთ... <br /><br />მოკლედ ასე... ესეც ჩემი პირველი პოსტი..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/875890199610522687-2812894448252935797?l=samovari.blogspot.com' alt='' /></div>სალომე აჩბაhttp://www.blogger.com/profile/11380340664701126581noreply@blogger.com12